تبلیغات
قاره اسرار - مطالب سیاسی
نیم نگاهی به قاره اسرار آمیز آفریقا

بیداری اسلامی یا........؟

شنبه 19 شهریور 1390 02:17 ب.ظ

نویسنده : حسین طاهری
ارسال شده در: سیاسی ،




دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: شنبه 19 شهریور 1390 02:19 ب.ظ

عصام شرف نخست وزیر و 7 تن از وزراء و تمام استانداران مصری به محمد بدیع مرشد اخوان المسلمین مصر اقتدا کردند.

یکشنبه 23 مرداد 1390 08:07 ق.ظ

نویسنده : حسین طاهری
ارسال شده در: سیاسی ،



دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: یکشنبه 23 مرداد 1390 08:12 ق.ظ

اعدام مجسمه مبارک.............

شنبه 22 مرداد 1390 02:53 ب.ظ

نویسنده : حسین طاهری
ارسال شده در: سیاسی ،



دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: شنبه 22 مرداد 1390 02:57 ب.ظ

نامه بن علی به حسنی مبارک: فایده ندارد برادر من، پاشو بیا پیش خودم!

یکشنبه 10 بهمن 1389 03:35 ب.ظ

نویسنده : حسین طاهری
ارسال شده در: سیاسی ،
از سوی دیگر همسرم لیلا - که این روزها افسرده شده - را صدا زدم و گفتم: عزیزم ! زیاد غصه نخور ، به زودی خانم سوزان مبارک به همراه شوهرش اینجا می آید و هر دو از تنهایی در میاییم.
سلام آقای محمد حسنی سید مبارک

این روزها که در تبعیدگاهم "جده" روزگار می گذرانم و هیچ کدام ازدوستان سابق سراغی از من نمی گیرند ، مدام به تو فکر می کنم و اتفاقات مصر را از تلویزیون مرحمتی ملک عبدالله دنبال می کنم.

همین دیشب بود که تلویزیون داشت درگیری های خیابانی قاهره را نشان می داد ، اولش فکر کردم تونس است و داغ دلم تازه شد اما زود متوجه شدم که مصری ها هم راه افتاده اند.بن علی و مبارک

با دیدن این تصاویر حسی دوگانه در من ایجاد شد ، از یک سو خاطرات تلخ خودم بار دیگر از مقابل چشمانم رژه رفتند و از سوی دیگر همسرم لیلا - که این روزها افسرده شده - را صدا زدم و گفتم: عزیزم ! زیاد غصه نخور ، به زودی خانم سوزان مبارک به همراه شوهرش اینجا می آید و هر دو از تنهایی در میاییم.

 می دانی آقای مبارک؟ تنهایی و غربت خیلی سخت است.
 نمی دانی!

آقای رئیس جمهور!

شبکه های تلویزیونی ات را هم دیدم ؛ فایده ندارد برادر من ، فایده ندارد!

 من هم در آن روزهای آخر من هم به شبکه های تلویزیونی و روزنامه هایم دستور داده بودم مردم را آشوبگر و اغتشاشگر معرفی کنند و انصافا هم برنامه های خوبی پخش کردیم.

حتی صدها تماس تلفنی هم ساختیم که مثلا مردم به شبکه 7 زنگ می زدند و علیه تظاهرات کنندگان حرف می زدند و از این که شهرها را  ناامن کرده اند ، ابراز نارضایتی می کردند.

در آن زمان ، من و لیلا ، وقتی این برنامه ها را می دیدیم قند توی دلمان آب می شد ، مخصوصا این که وزیر کشور و فرماندهان نظامی هم مدام گزارش می کردند که اوضاع تحت کنترل است و تعداد مخالفان روز به روز کمتر می شود.

اما مردم ، نمی دانم چرا هیچ کدام از برنامه ها را باور نکردند! دیوانه ها برنامه های شبکه های مهم تلویزیونی ما را باور نکردند ولی حرف های اینترنت و کوفت و زهرمار را باور کردند و کار و زندگی شان را رها ساختند ریختند به خیابان ها... و حالا تو هم گرفتار همین ماجرا شده ای! درکت می کنم!

مبارک جان!

این مردم را من می شناسم ، وقتی روی یک چیز کلید می کنند ول کن نیستند. دیر و زود دارد اما سوخت و سوز ندارد. شاه ایران - که در کشور تو مدفون است - شانس آورد که بعد از قیام مردمش 15 سال دوام آورد ولی من بیچاره و بدشانس یک ماهه بار و بندیلم را بستم آواره غربت شدم.

تو هم خیلی پوست کلفت هستی که تا حالا دوام آورده ای: 84 سال داری و خوش به حالت هنوز حاکمی؛ معلوم نیست من اصلاً بتوانم 84 ساله شوم یا نه؟ ولی یک چیز را بدان که هر چه سن آدمی بالاتر می رود ، عطش قدرتش بیشتر می شود و عزلش دردناک تر !

حالا که در خلوت خودم فکر می کنم ، می بینم اگر مثلاً 10 سال پیش حذف می شدم ، درد کمتری داشت. می دانم تو هم خیلی دردت می آید!

دوست مصری من!

من و تو ، هر دو از قاره بزرگ آفریقاییم و هر دویمان به غضب ملت هایمان گرفتار آمده ایم . اما در همین قاره ، مرد دیگری هم  نسل ما و حتی قدیمی تر از ما وجود دارد که سال هاست قدرت را بوسیده و کنار گذاشته است اما مردمش همچنان دوستش دارند و نه به خاطر قدرت رسمی اش ، که به خاطر خودش ، به او احترام می گذارند.

راستش می خواهم اعترافی کنم ؛  زمانی که نلسون ماندلا در اوج قدرت و محبوبیت ، با پای خودش از کاخ ریاست جمهوری بیرون آمد و کلید اتاق پرزیدنت را تحویل نفر بعدی داد با خودم گفتم: پیرمرد خرفت شده است ؛ گویا آثار زندان هنوز بر روانش باقی مانده!

اما اکنون که مجالی برای تفکر یافته ام ، با خود می گویم که کار درست را او کرد و خودش را منفور ملت و خانواده اش را آواره غربت نکرد.
اگر ما هم بعد از چند سال ریاست جمهوری، با زبان خوش و روش های مسالمت آمیز دموکراتیک ازقدرت کنار می رفتیم ، اکنون به عنوان رئیس جمهور سابق ، عزت و احترامی داشتیم و این همه لعن و نفرین پشت سرمان نبود.

می دانم برایت سخت است که درک کنی چه می گویم؛ من هم تا زمانی که فراری نشدم و در دیار غربت با خود خلوت نکردم ، متوجه ماجرا نبودم ، یعنی احساس نیاز به فهمیدن نمی کردم اما حالا به جای آن که اطرافیان متملق و نان به نرخ روز خور احاطه ام کنند ، واقعیت های تلخی و گزنده ای محاصره ام کرده اند که عمری آنها را از خود رانده ام!

نگران نباش ، تو هم به زودی خواهی فهمید و البته من ، آنقدر معرفت دارم که تجربیات خودم را در اختیار تو قرار دهم ؛ هر چه باشد در این یک مورد ، پیراهنی بیشتر از تو پاره کرده ام.

امید من!

 من موقع فرار نتوانستم هواپیمای تشریفاتی ام را که "اسب پرنده" می نامیدمش با خود بیاورم ؛ آنقدر عجله داشتم که تنها توانستم هواپیمایی کوچک اختیار کنم و جان خودم و اطرافیانم را از آن مهلکه  نجات دهم. تازه کلی از پول ها و طلاهایی که عمری برایشان جان کنده بودم را نتواتنستم بیاورم.

تو اشتباه مرا مرتکب نشو؛ همه چیز را به دقیقه 90 واگذار نکن ! حالا که فرصت داری پول ها و اسباب و اثاثیه ات را جمع کن و دست سوزان و بچه ها را بگیر و بیا اینجا پیش ما آخر عمری دور هم باشیم و باشگاه "دیکتاتورهای اخراجی" را تشکیل دهیم. اینجا ، عربستان ، هر بدی که داشته باشد لا اقل خوبی اش این است که ملک عبدالله هم از خودمان است.

لیلا هم اینجاست ، سلام می رساند و می گوید دلش خیلی برای سوزان تنگ شده است.
منتظرتان هستیم.

به امید دیدار
زین العابدین بن علی
رئیس جمهور سابق تونس (آدم موقع نوشتن این کلمه "سابق" یک جوری می شود)
جده
26 ژانویه 2011



*جعفر محمدی



دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: حسنی مبارک ، زین العابدین بن علی ، تونس ، مصر ، اعتراض های مردمی ، سرنگونی دیکتاتور ،
آخرین ویرایش: - -

آیا سودان بار دیگر به جنگ باز می گردد؟

چهارشنبه 28 مهر 1389 10:15 ق.ظ

نویسنده : حسین طاهری
ارسال شده در: سیاسی ،

خبرگزاری شین هوا در گزارشی از خرطوم تحت عنوان " همه پرسی جنوب سودان آزمونی مهم برای سنجش میزان تثبیت صلح در این کشور " نوشت : به نظر می رسد برگزاری همه پرسی برای تعیین سرنوشت جنوب سودان که قرار است ژانویه سال دو هزار و یازده برگزار شود محکی اساسی برای آزمودن میزان تثبیت توافقنامه فراگیر صلح بین شمال و جنوب این کشور و همچنین سنجش میزان قدرت و توانایی دو شریک اصلی در حکومت سودان (حزب کنگره ملی و جنبش آزادی بخش خلق سودان) در عبور از موانعی است که می تواند همه چیز را به نقطه صفر بازگرداند.

بررسی سه مسئله در مسیر روند همه پرسی در جنوب سودان از سایر مسایل ضروری تر به نظر می رسد که آینده این کشور را با خطر جدی مواجه می کند نخست این که برگزاری این همه پرسی در زمان مقرر ( نهم ژانویه آینده ) همچنان محل تردید است دوم این که هیچ کسی قبول نتایج همه پرسی را در صورت برگزاری تضمین نمی کند و مسئله سوم بر نگرانی های منطقی از بابت ورود دو بخش جنوبی و شمالی سودان به جنگی ویران کننده و خانمان سوز بسیار شدیدتر از قبل متمرکز است.

کارشناسان معتقدند عوامل مختلفی مانع از برگزاری همه پرسی در زمان تعیین شده می شود.

دکتر خالد عبدالله ضرار استاد علوم سیاسی در مرکز پژوهش های راهبردی " الراصد " در خرطوم به خبرگزاری شین هوا گفت " قبل از ترسیم مرزها ، برگزاری همه پرسی امکان ندارد." عبدالله ضرار افزود " حزب کنگره ملی سودان به تکمیل پرونده ترسیم مرزها قبل از برگزاری همه پرسی پایبند است ولی جنبش خلق برای آزادی سودان معتقد است برگزاری همه پرسی به دستیابی به توافق درباره مرزها مشروط نیست." وی اظهار داشت " من معتقدم ترسیم مرزها امری حیاتی است و عقلانی نیست که عملیات همه پرسی برای تعیین سرنوشت جنوب سودان بدون تعیین و مشخص کردن دقیق مرزها برگزار شود." این استاد دانشگاه اظهار داشت امکان عبور از این مانع ( ترسیم مرزها ) بسیار سخت بلکه محال است.

 عبدالله ضرار تصریح کرد " طول مرزهای مشترک بین شمال و جنوب سودان حدود هزار و دویست کیلومتر است و در امتداد آن بیشترین ذخایر و منابع نفتی این کشور وجود دارد این مسئله حساس و مانعی حقیقی برای ترسیم مرزها است." اما مسئله دوم مربوط به منطقه مورد مناقشه و غنی از نفت ابیه است ، براساس توافقنامه صلح فراگیر ، همه پرسی در این منطقه نیز باید همزمان با همه پرسی تعیین سرنوشت بخش جنوبی سودان برگزار شود و این رابطه مستقیمی بین دو همه پرسی ایجاد می کند.

مسئله ابیه یکی از بمب های ساعتی در توافقنامه صلح فراگیر سودان است ، پروتوکول ابیه مبهم و غیر وضاح است و دو شریک اصلی حکومت در سودان در طول شش سال گذشته نتوانستند به توافقی بر سر منطقه ابیه دست یابند و اختلاف ها را حل کنند و طبعا منطقی نیست که انتظار داشته باشیم ظرف کمتر از سه ماه حل شود. وی پیش بینی کرد دو طرف درباره به تاخیر انداختن چند ماهه همه پرسی منطقه ابیه به توافق برسند چیزی که جنبش خلق برای آزادی سودان تاکنون با آن مخالفت کرده است ولی فشارهای بین المللی احتمالا باعث شود دو طرف به درباره منطقه ابیه به توافق برسند.

منطقه نفت خیز آبیه

دو شریک اصلی در حکومت سودان تاکنون نتوانستند بر سر اعضای کمیته همه پرسی منطقه آبیه به توافق برسند و در این خصوص به بن بست رسیدند، دو طرف حتی درباره این که اهالی کدام منطقه حق و اجازه مشارکت در همه پرسی را به عنوان ساکنان آبیه دارند به توافق نرسیدند.قبایل " الدینکا " وابسته به بخش جنوبی سودان و قبایل عرب بادیه نشین " العربیه " وابسته به شمال این منطقه (آبیه) را به دو بخش تقسیم کردند.

محمد حسن سعید استاد علوم سیاسی در سودان در گفتگو با خبرگزاری شین هوا درباره این که آیا دو طرف نتیجه همه پرسی جنوب را در صورت برگزاری قبول می کنند ، منطقه شمالی سودان تا چه حد از طرح استقلال بخش نفت خیز جنوب استقبال می کند و جنبش خلق برای آزادی سودان در صورتی که اهالی جنوب به وحدت سودان رای دهند چه تعامل و رویکردی اتخاذ خواهد کرد با توجه به این که به مذاق بسیاری از رهبران این حزب خوش نمی آید گفت " دو طرف به طور نظری و ظاهری بر ارج نهادن به نتایج همه پرسی هرچه که باشد تاکید دارند ولی هر دو طرف شرطی را برای برگزاری همه پرسی در فضایی سالم ، شفاف و آزاد وضع می کند."

 حسن سعید افزود " تحقق شرط برگزاری سالم و شفاف همه پرسی جنوب تا حد زیادی به سطح آمادگی و زمینه سازی طرف های ذیربط برای برگزاری این همه پرسی بستگی دارد و این که فهرست رای دهندگان را تهیه کنند و آزادی هایی را در شمال و جنوب اعمال کنند تا هر یک از موافقان و مخالفان وحدتن سودان افکار و دیدگاه های خود را ترویج دهند ولی این مهم تاکنون محقق نشده است." وی مهمترین موضوع را میزان توافق دو شریک اصلی حکومت در سودان درباره برگزاری همه پرسی آرام و امن به دور از تنش و تدابیر عاجلانه دانست که می تواند به سلامت همه پرسی خدشه وارد کند و از نظر من کمیسیون همه پرسی می تواند نقش مهمی را در این زمینه ایفا کند.

این استاد علوم سیاسی همچنین درباره پیامدهای ناشی از این که یک طرف نتیجه همه پرسی را قبول نکند هشدار داد و خاطرنشان کرد " مخالفت هر طرفی با نتیجه همه پرسی هر چه که باشد به مثابه اعلام جنگ بر ضد دیگری است و باید تضمین هایی وجود داشته باشد مبنی بر این که هیچ طرفی در نتیجه همه پرسی تردید نخواهد کرد." حسن سعید بر این باور است که نتیجه همه پرسی اگر در جهت وحدت سودان باشد غافلگیر کننده خواهد بود و همه شاخص ها و پیش بینی های موجود کنونی را به چالش خواهد کشید اما در صورتی که نتیجه همه پرسی در جهت جدایی بخش جنوبی سودان از شمال آن باشد این به معنای بمب خوشه ای است که آفریقا و جهان عرب را تهدید می کند." با توجه به مشکلات و چالش های موجود که قبل از برگزاری همه پرسی برای تعیین سرنوشت جنوب سودان وجود دارد تحلیلگران و کارشناسان مسایل سودان ، نگرانی ها از سرازیر شدن دو منطقه شمال و جنوب این کشور به جنگ جدید شدید داخلی را امری واقعی می دانند.

صابر علی عبدالله استاد دیگر علوم سیاسی در سودان درباره مسایل مطرح شده گفت " اگر دو طرف بر سر امور جنجالی و ضروری مانند حق شهروندی و تقسیم قدرت و منابع نفتی به توافق نرسند ، اگر عملیات همه پرسی بدون توافق دو طرف به تاخیر افتد و اگر به نتایج همه پرسی در صورت برگزاری احترام گذاشته نشود بدون تردید جنگی شدید داخلی بار دیگر سکوت شکننده سودان را خواهد شکست و مردم سودان مجددا با جنگ جدیدی دست به گریبان خواهند شد." علی عبدالله افزود " اگر جنگ داخلی در سودان رخ دهد بسیار هزینه بر و سخت تر از جنگی خواهد بود که بیش از بیست سال بین دو بخش شمال و جنوب سودان ادامه یافت و به نظر می رسد ارتش های این دو منطقه در طول دوره انتقالی شش ساله قدرت خود را به تسلیحات نظامی زیادی مجهز کردند."

برخی دیگر از تحلیلگران اعتقاد دارند سیاست و روند سیاسی موجود در سودان همیشه به گونه ای که دیده می شود نیست ، سیاستمداران این کشور به سیاست " در آستانه جنگ " علاقه مند هستند به این معنی که در آخرین لحظات امور را نهایی و مشکلات را حل می کنند." عبدالله ابراهیم تحلیلگر مسایل سیاسی سودان گفت " بعید نیست که دو طرف درگیر در آخرین لحظات به توافق برسند ، از موانع موجود عبور کنند و درباره مسایل باقیمانده به تفاهم مشترکی دست یابند."

ابراهیم افزود " این امکان نیز وجود دارد که دوطرف سودانی در این خصوص از برخی از مواضع خود صرف نظر کنند و برای بررسی مسایل دیگر امتیازهایی را به طرف مقابل بدهند این عرف سیاسی است که دو شریک اصلی حکومت در سودان از زمان امضای توافقنامه فراگیر صلح در ژانویه دو هزار و پنج بارها به آن و بر اساس آن عمل کردند. به هر حال پیش بینی ها درباره آینده سودان هر چه که باشد زمان باقیمانده به برگزاری همه پرسی در این کشور که کمتر از سه ماه است برای ترسیم مرحله آینده روند سیاسی این کشور بسیار حساس ، دقیق و سرنوشت ساز است.




دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: سودان ، منطقه نفت خیز آبیه ، جنگ ، صلح ، حزب كنگره ملی ، جنبش خلق سودان ،
آخرین ویرایش: - -

جمال مبارك جانشین احتمالی پدر

شنبه 3 مهر 1389 01:36 ب.ظ

نویسنده : حسین طاهری
ارسال شده در: سیاسی ، شخصیت ها ،
"نیروهای اپوزیسیون مصر همگی در یك مورد با یكدیگر موافق هستند و آن اینكه نباید به جمال مبارك اجازه داده شود تا به عنوان رئیس‌جمهور مصر جانشین پدرش حسنی مبارك شود."


جمال فرزند حسنی مبارك و جانشین احتمالی وی
مجله "فارن پالیسی" طی تحلیلی درخصوص انتخابات ریاست جمهوری آتی در مصر آورده است: "در اعتراضات خیابانی گروه‌های اپوزیسیون در مصر معترضان خواستار عدم انتقال قدرت از پدر به پسر شدند. معترضان همچنین خواهان آن بودند كه مصر توسط حسنی مبارك تبدیل به یك جمهوری سلطنتی نشود.

در مقایسه با اصول دموكراتیك، به ارث بردن جایگاه پدر توسط جمال مبارك، امری مشمئز كننده است و دموكراسی واقعی گزینه‌ای بر روی میز در مصر نیست. واقعیت این است كه به جای یك رویای دموكراتیك،‌ ما با گزینه‌هایی نامطلوب مواجه هستیم: یك انتقال قدرت موروثی، ریاست جمهوری حسنی مبارك برای دوره ششم، انتقال قدرت
به یك "كله گنده" خشن مثل عمر سلیمان، رئیس سازمان اطلاعات و یا یك كودتای نظامی.

محمد البرادعی، مدیركل سابق آژانس بین‌المللی انرژی اتمی كه خود یك مصری است، چندی پیش خواستار اصلاحات سیاسی در مصر شد، اما تا به حال به نتیجه‌ای دست نیافته است. البرادعی هم‌اكنون به عنوان یكی از رهبران اپوزیسیون مصر و به كمك اخوان‌المسلمین در حال جمع‌آوری یك میلیون امضا برای تغییر روند سیاسی مصر است، اما تصور اینكه یك كشور فقط با امضا دموكراتیك شود، بسیار دشوار است. البرادعی همچنین از احزاب سیاسی مصر درخواست كرده انتخابات پارلمانی پیش رو را تحریم كنند، اما معلوم نیست وی با این روش به دنبال چه دستاوردی است.
از طرفی، حزب ملی حاكم متعلق به حسنی مبارك نیز ممكن است از این اقدام استقبال كند، زیرا خواهان برگزاری انتخاباتی آرام و به دور از دردسر اپوزیسیون است.



به نوشته این روزنامه اگر یك انقلاب دموكراتیك نامحتمل باشد، یك كودتای نظامی در مصر نیز بعید به نظر می‌رسد. نیروهای مسلح مصر به مبارك و پسرش وفادارند و آنقدر محافظه‌كارند كه تمایلی برای سرنگونی نظام سیاسی موجود ندارند. همچنین به نظر نمی‌رسد كه عمر سلیمان نیز قدرت را در دست بگیرد، زیرا اگر حسنی مبارك تصمیم داشت وی را جانشین خود كند، مدت‌ها قبل، وی را معاون رئیس‌جمهور می‌كرد. بنابراین واقعا دو گزینه باقی می‌ماند: جمال یا پدرش.


عمر سلیمان دیگر نامزد احتمالی برای تصدی كرسی ریاست جمهوری مصر پس از مبارك

حسنی مبارك 82 ساله كه بیمار نیز است، می‌تواند با شركت در انتخابات ریاست جمهوری، برای بار ششم پیروز شود، اما وضعیت جسمانی‌اش اجازه این كار را به او نمی‌دهد.

اگر جمال مبارك در انتخابات ریاست جمهوری پیروز شود، وی اولین رهبری خواهد بود كه از طریق انتخابات "رقابتی" قدرت را در دست گرفته است. البته هیچ كس در غیر آزاد بودن و غیرعادلانه بودن این انتخابات شك ندارد اما به هر حال در آن تعدادی كاندیدا در مقابل رئیس‌جمهور می‌ایستند. تنها از سال 84 این امر برای مردم مصر امكان‌پذیر شد تا در انتخابات ریاست جمهوری شركت كنند كه چندین كاندیدا حضور داشتند.
 در همین راستاپایگاه خبری میدل ایست آنلاین در مطلبی با عنوان"جمال مبارک رویای فقرا یا کابوس آنان" نوشت، جمال مبارک هیچگاه غمخوار شهروندان مصرنبود زیرا در محیطی بزرگ نشد که هموطنانش در آن زندگی می کنند.

عادل الجوهری نویسنده این مطلب، می افزاید، به نظر می رسد حسنی مبارک رییس جمهوری مصر برای تحقق سرکشی های سیاسی فرزندش جمال، حد و مرزی قرار نداده است تا این فرد تنها به این علت که فرزند حاکم مصر است، حکومت را حق طبیعی خود بداند. از نگاه جمال مبارک، سمت ریاست جمهوری مثل میراث های طبیعی دیگری است که با مرگ پدر به فرزند منتقل می شود، میراثی از نوع تعداد زیادی از مشاغل که از پدران به پسران می رسد؛ با این تفاوت که میراث حسنی مبارک برای پسر، سمتی سیاسی است و با همه مشاغل گذشته متفاوت است. آنچه موروثی شدن حکومت در مصر را با شگفتی روبرو می کند همخوانی کامل انتقال قدرت با انتقال مشاغل دیگر از پدران به پسران است.

اما حزب حاکم با رد تلاشهایش برای موروثی کردن حاکمیت، در پی ترویج این مسئله است که جمال مبارک تنها با روش انتخابی رییس جمهور خواهد شد اما بدون شک این گفتار، همان کلمه حقی است که از آن باطل اراده می شود. در مصر امروز نه تنها کسی نمی تواند بدون اتکا به حزب حاکم نامزد انتخابات شود بلکه کلمه انتخابات در این کشور مترادف با تقلب، فریب و ترور معنوی رقیب و حتی در صورت لزوم ترور فیزیکی رقیب است.
 اگر غیر از این باشد باید این سئوال را مطرح کرد که چگونه است در چنین شرایطی تمامی مراکز امنیتی و اطلاعاتی با تمام قدرت تنها در پشت جمال مبارک جمع شده اند؟ آیا به راستی بر اساس تبلیغات حزب حاکم، جمال مبارک رویای فقرای کشور است؟ همیشه اشخاصی که تافته جدا بافته از شهروندان کشور خویشند نمی توانند رویای ملت خود از جمله قشر فقیر مردم باشند ، زیرا این افراد نه چیزی از فقر گسترده در کشور می دانند نه چیزی از درد و رنج فراوان ملت ستمدیده، در حالی که دامنه فقر شدید در مناطق روستایی مصر به بیش از چهل درصد ساکنان می رسد.



جمال مبارك و پدرش حامیان چندانی میان مردم ندارند.

 از نگاه فقرا نیز جمال مبارک کسی جز حامی بازرگانان و تجار کشور و عاملی برای تقویت شکاف طبقاتی در مصر نیست در نتیجه انتخاب شعار " جمال رویای فقرا" تنها به بازی گرفتن افکار عمومی جامعه است ضمن اینکه طرح چنین شعاری برخواسته از اندیشه هایی است که افکار عمومی را کودن می دانند اما به نظر می رسد جامعه امروز مصر بیدارتر از آن باشد که این اندیشه ها بتوانند با چنین شعارهایی بهره برداری سیاسی کنند.



دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: جمال مبارك ، حسنی مبارك ، عمر سلیمان ، انتخابات ریاست جمهوری مصر ،
آخرین ویرایش: شنبه 3 مهر 1389 01:56 ب.ظ

عایشه دختر قذافی و جانشین احتمالی پدر

دوشنبه 29 شهریور 1389 01:01 ب.ظ

نویسنده : حسین طاهری
ارسال شده در: شخصیت ها ، سیاسی ،

 عایشه قذافی تک دختر معمر قذافی رهبر لیبی است. عایشه در حال حاضر دارای رتبه سپهبد در ارتش لیبی است اما در رشته حقوق تحصیل کرده است. قذافی بارها در مراسم مختلف علاقه شدید خود را به این دختر اعلام کرده و گفته این دختر حتی توانایی اداره کشور و جانشینی مرا دارد.

عایشه یکی از اعضای تیم وکلای صدام 
دختر قذافی برخلاف احکام صادره ی پدر در کتاب سبز، بسیار غربی پوش و روشنفکر به حساب می‌آید. عایشه یکی از اعضای تیم وکلای صدام در محاکمه 2006 صدام در عراق بود. وی از سوی پدر برای این دفاع مأموریت گرفت و البته تأمین مالی سایر تیم وکلای صدام هم بر عهده قذافی بود . قذافی با اعدام صدام، در لیبی 3 روز عزای عمومی اعلام کرد .(معمر قذافی معروف به صدام ثانی یکی از مخالفان سرسخت شیعه و حزب الله است و امام موسی صدر با دعوت رسمی قذافی به طرابلس رفت و ناپدید شد البته بعدها از تبانی قذافی و موساد، سازمان جاسوسی رژیم اشغالگر قدس- در زمینه ربودن پرده برداشته شد. قذافی به سخنرانی‌های متعدد و داشتن محافظان زن آمازونی ( Amazonia) هم معروف است و همواره 40 زن زیبا و قوی هیکل از او به عنوان محافظان شخصی (personal guarde) حفاظت می‌کنند.) 

 ازدواج اجباری عایشه به دستور پدر 
به گزارش جهان؛ وی در سال 2006 به پیشنهاد پدر با پسر عموی پدرش ازدواج کرد این در حالیست که عایشه زمانی که برای تحصیل در مقطع دکترا در رشته حقوق بین الملل به پاریس سفر کرد عاشق پسر جوانی می شود و تصمیم به ازدواج می گیرد که با مخالفت شدید معمر قذافی مواجه شد همین امر موجب افسردگی عایشه شد. در نهایت وی اقدام به ترک تحصیل کرده و به لیبی بازگشت. پس از بازگشت، پدرش برای روحیه دادن به وی، ترتیب داد تا مدرک دکترای افتخاری به وی داده است.

دختر قذافی علاقه بسیار زیادی به صدام، دیکتاتور سابق عراق داشت به طوری که وی را عمو صدا می زد. اخبار حاکی از آنست که دختر قذافی، پیش از حمله اشغالگران به عراق در سال ۲۰۰۳ میلادی، به بغداد سفر کرده و با صدام و دیگر مقامات عراقی دیدار و گفتگو کرده است پس از اعدام صدام دختر رهبر لیبی به شدت این اقدام را محکوم کرده و با شهید نامیدن دیکتاتور سابق عراق، اعدام وی را یک دستور آمریکایی خواند.
عایشه پس از بازداشت دیکتاتور سابق عراق، اعلام کرد که مایل است عضو تیم وکلای دفاع از «صدام» باشد. و در این باره گفته : دوست دارم از عمو صدام دفاع کنم زیرا وی مانند پدر من است و با مشکلات قانونی بسیار زیادی روبرو شده است!.

دختر رهبر لیبی حامی مالی سران سابق بعث 
خبر های منابع آگاه از صنعاء پایتخت یمن حاکی از آنست که پس از سقوط رژیم بعث عراق، تعداد زیادی از سران و مقامات سابق بعث به یمن گریختند و در آنجا یک تشکل سیاسی تأسیس کردند تا به همکاری و ارتباط با یکدیگر ادامه بدهند. این منابع آگاه می‌گویند: «عایشه قذافی» پرداخت کننده هزینه‌های مالی تأسیس این تشکل بوده است. 

عایشه قذافی نیز مانند پدرش علاقه خاصی به رفتارهای ویژه و تعجب برانگیز دارد تا بتواند توجه همگان را به خود جلب کند. از جمله اقدامات غیر قابل تصور وی، سفر به انگلیس و رفتن به «هاید پارک» و سخنرانی در تریبون آزاد آنجا بود. وی در آن سخنرانی از ارتش جمهوری ایرلند طرفداری کرد.

توضیح عکس:نفر اول از سمت چپ، عایشه قذافی

ولخرج ترین شاهزاده حوزه خلیج فارس
عایشه قذافی در ریخت و پاش و عیش و نوش از بسیاری از دختران و شاهزادگان کشورهای حوزه خلیج فارس نیز ولخرج تر است. وقت زیادی را در شهرهای مختلف اروپایی و در مجلل ترین هتل های آن می‌گذراند. کثرت سفرهای وی به اروپا، توجه مجلات این کشور را به خود جلب کرده است و بسیاری از آنان شروع کردند به انتشار عکس های مختلفی از وی در حالات مختلف.


آخرین اخبار از  عایشه قذافی حاکی از آن دارد که وی روز به روز در حال کسب شهرت بیشتر است و برخی از کارشناسان مسائل سیاسی لیبی معتقدند وی سرسخت ترین و اصلی ترین رقیب برادرش سیف الإسلام قذافی برای جانشینی معمر قذافی است. 
 
با توجه به اینکه عایشه قذافی مانند پدر فردی جاه طلب،عیاش و مستبد است و سعی در معرفی خود در رسانه ها دارد اما بعید به نظر می رسد که وی جانشین معمر قذافی شود زیرا عایشه با رفتارهای نامناسب در بین جهان اسلام و عرب و به خصوص مردم لیبی از محبوبیت کافی برخوردار نیست و احتمالا برادرش سیف السلام قذافی جانشین پدر خواهد شد.




دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: عایشه ، دختر قذافی ، سیف الاسلام ، صدام ،
آخرین ویرایش: - -

عكسی كه جنجال آفرید....

شنبه 27 شهریور 1389 03:09 ب.ظ

نویسنده : حسین طاهری
ارسال شده در: سیاسی ،

اقدام روزنامه الاهرام مصر به دستکاری کردن عکسی از حسنی مبارک و شماری دیگر از رهبران کشورها به گونه ای که رئیس جمهور مصر در این عکس جلوتر از دیگران در حال راه رفتن نشان داده شود، جنجال افرین شد.

به گزارش واحد مركزی خبر به نقل از شبکه تلویزیونی بی بی سی عربی، چاپ عکس دستکاری شده در روزنامه دولتی الاهرام مصر با انتقادات شدید از این روزنامه در مصر همراه شد.





این عکس هنگام حضور حسنی مبارک و شمار دیگری از رهبران خاورمیانه در آمریکا به منظور شرکت در مراسم آغاز مذاکرات مستقیم بین تشکیلات خودگردان فلسطینی و اسرائیل گرفته شده است.

در عکس اصلی، باراک اوباما رئیس جمهور آمریکا جلوتر از محمود عباس رئیس تشکیلات خودگردان فلسطینی و حسنی مبارک رئیس جمهور مصر و ملک عبدالله دوم شاه اردن و همچنین بنیامین نتانیاهو نخست وزیر اسرائیل در حال راه رفتن است ولی عکس دستکاری شده که الاهرام روز سه شنبه  23 شهریور 89 در صفحه ششم خود منتشر کرد حسنی مبارک را جلوتر از بقیه افراد نشان می دهد و دیگر رهبران دنبال او در حرکت هستند. جنبش مصری ششم آوریل که از احزاب مخالف دولت محسوب می شود روزنامه الاهرام را به غیرحرفه ای عمل کردن به علت انتشار عکس دستکاری شده بدون اشاره به تغییراتی که در عکس ایجاد کرده است متهم کرد.




دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: عكسی كه جنجال آفرید ، مصر ، حسنی مبارك ، الاهرام ،
آخرین ویرایش: - -

نگاهی به روابط آمریكا و جنوب سودان

چهارشنبه 24 شهریور 1389 08:22 ق.ظ

نویسنده : حسین طاهری
ارسال شده در: سیاسی ،

در حالیكه كمتر از 150 روز به جدایی جنوب سودان از شمال این كشور باقی مانده است، پایگاه خبری "تقریر واشنطن "، با بررسی و گفت‌وگو با كارشناسان و مسئولان پرونده سودان، به شرح اقدامات آمریكا و نقش آن در دولت جنوب پرداخته است.
به گزارش پایگاه خبری "تقریر واشنطن "، حدود 6 ماه به برگزاری همه پرسی جنوب سودان باقی مانده است و به طور مشخص در سال 2011، دولتی جدید كه دارای حكومت، پرچم، ارتش، واحد پولی و سفارتخانه‌هایی در خارج است، اعلام موجودیت می‌كند.
این كشور جدید اسمی جدید خواهد داشت كه در حال حاضر تعیین نام جدید در دست بررسی است و همه كشورهای جهان از جمله دولت شمال سودان، آن را به رسمیت می‌شناسند.
این خلاصه‌ای از آن چیزی است كه همه كارشناسان به طور رسمی و غیر رسمی درباره جنوب سودان، اتفاق نظر دارند.
برغم اینكه واشنگتن اهمیت زیادی به تاریخ نمی‌دهد، اما حالت تجزیه یك كشور كه به دنبال درگیریهای مسلحانه به دو دولت تبدیل شود، اینجا در ذهن بسیاری از افراد زنده است و نمونه هایی چون هند و پاكستان، اتیوپی و اریتره و كره شمالی و جنوبی را یادآور می شود.
روز 9 ژانویه سال 2011، زمانی است كه مردم جنوب سودان یكی از دو گزینه وحدت با شمال و یا جدایی جنوب را انتخاب می كنند؛ این همه پرسی بر اساس توافقنامه صلح فراگیر "نیواشا " كه در سال 2005 به امضا رسید، انجام می شود كه به دو دهه جنگ داخلی میان شمال و جنوب سودان پایان داد و تعداد قربانیان این جنگ بیش از 2 میلیون كشته و میلیون ها آواره بود.
برخی ها در واشنگتن هشدار داده اند كه دولت خارطوم و حكومت "عمر البشیر "، رئیس جمهور سودان، برای انجام این همه پرسی مانع تراشی كرده و یا نتایج آن را به رسمیت نمی شناسد، اما آنها در نهایت اطمینان دارند كه دولت البشیر با توجه به ندای عقل و موازنه قدرت، كوتاه می آید و دولت جدید را به رسمیت می شناسد.
در حالیكه دلایل زیادی درباره افت وضعیت امنیتی در جنوب سودان وجود داشته و نشانه هایی از عدم پایبندی به بندهای اصلی توافقنامه صلح فراگیر كه میان حزب كنگره ملی شمال سودان و جنبش آزادیبخش جنوب منعقد شده، دیده می شود، آمریكا معتقد است نقشی دارد كه باید به همراه جامعه بین المللی و سایر گروهها به آن عمل كند كه این امر به حمایت از آزادی اراده ساكنان جنوب سودان و ممانعت از درگیری مجدد میان شمال و جنوب سودان باز می گردد.
بسیاری از كارشناسان امور سودان و آفریقا معتقدند كه در سطح كشورهای موثر در پرونده سودان، فقط آمریكاست كه در هر دو گروه شمال و جنوب سودان می تواند نفوذ كند، بنا بر این باید روند همه پرسی را رهبری كرده و برغم همه موانع موجود و موانعی كه با نزدیك شدن به زمان همه پرسی ایجاد می شود، برای پایان یافتن همه پرسی در موعد مقرر 9 ژانویه 2011 تلاش كند.

نام و پرچم دولت جدید پس از جدایی

پرچم دولت جنوب سودان همان پرچم جنبش آزادیبخش خلق سودان است كه از 3 رنگ به شكل افقی و موازی تشكیل شده است؛ رنگ سیاه در بخش بالایی و نماد مردم جنوب سودان است، رنگ قرمز در وسط است تا به خون انقلاب آزادیبخش و آزادی اشاره كند، رنگ سبز نیز در پایین به زمین های سبز جنوب اشاره می كند، همچنین مثلث آبی نیز وجود دارد كه در میان آن یك ستاره طلایی است كه به ستاره "بیت لحم " كه سمبل تاریخی مسیحیت است، اشاره دارد.
برخی از كسانی كه انتظار دارند پس از همه پرسی ژانویه آینده دولت مستقلی تشكیل شود، به دنبال اسم جدیدی برای آن هستند؛ "سیمون انهولت "، كارشناس امور هویت ملی می گوید در نهایت یكی از دو اسم "جمهوری جنوب سودان " یا "جمهوری سودان نو " انتخاب خواهد شد.
اما به نظر می رسد كه مخالفت های زیادی درباره بودن نام سودان در نام دولت جدید وجود داشته باشد، زیرا سودان در حافظه سیاست جهانی، نامی نامطلوب است و آنچه كه از سودان در اذهان وجود دارد جنگ های داخلی طولانی، تراژدی دافور، فقر، فساد و افراط گرایی است.
"انهولت " معتقد است كه شمال سودان نام این كشور را از "سودان " به "شمال سودان " تغییر نمی دهد، بنابراین بهتر است كه اسم سودان از نام دولت جدید جنوب حذف شود.
در همین حال، برخی پیشنهاد داده اند كه دولت جدید با نام "دولت نیل " نامگذاری شود، اما نگرانیهایی درباره واكنش مصر درباره انتخاب این نام وجود دارد كه مانعی در انتخاب این نام محسوب می شود.

این گزارش در بخشی به روابط دیپلماتیك دولت جنوب اشاره كرده و می‌نویسد: دولت جنوب سودان در آمریكا و برخی كشورهای دیگر جهان هیئت نمایندگی دارد كه ماموریتی مشابه سفارتخانه های كشورهای دیگر در پایتخت آمریكا دارد؛ این هیئت از سفارت دولت سودان مستقل است.
مقر هیئت دولت جنوب سودان در مركز واشنگتن و در منطقه "دیپونت سیركل " در فاصله 30 متری دفتر فرهنگی مصر در واشنگتن قرار گرفته است.
پایگاه الكترونیكی هیئت دیپلماسی جنوب سودان یادآور می شود كه دولت جنوب از حمایت گسترده دولت آمریكا و تایید دو حزب دموكرات و جمهوری خواه قدردانی می كند، زیرا این حمایت ها موجب امضای توافقنامه صلح فراگیر در سال 2005 شد كه به دو دهه جنگ داخلی پایان داد.
این پایگاه می‌افزاید: هیئت جنوب سودان بر اساس ماده 46 قانون اساسی موقت دولت جنوب سودان، ماموریت خود را انجام می دهد، زیرا بر اساس این ماده قانون، دولت جنوب سودان با كشورهای دیگر و سازمانهای غیر دولتی كه برای دو طرف در زمینه تجارت، سرمایه گذاری، فرهنگی، ورزشی، وامها، كمك‌ها و اعتبارات، كمك های فنی و امور دیگر مربوط به توسعه همكاریها مفید باشد، رابطه ایجاد كرده و آن را حفظ می كند.
ریاست هیئت دولت جنوب بر عهده "ایزیكول لول جاتكاث " بوده و كادر این گروه شامل نایب رئیس ناظر بر امور مالی و اداری، مسئول امور كنگره و امور سیاسی و امور سازمان ملل، مسئول ناظر بر امور فرهنگی و كنسولی اتباع دولت جنوب سودان در آمریكا، مسئول ویژه امور پروتكل ها و روابط عمومی، مسئول نظارت بر امور اطلاعاتی و اسناد و تعدادی از كارمندان اداری است.
شیوه شكل گیری و اداره دفتر دولت جنوب سودان نیز تفاوتی زیادی با سفارت های كشورهای عربی و آفریقایی ندارد.

كمك‌های مالی دولت آمریكا به جنوب سودان

منابع خبری در رسانه ها اعلام كردند كه دولت "باراك اوباما "، رئیس جمهور آمریكا مانند دولت بوش علاوه بر تلاش های گسترده ای كه برای كمك به جدایی جنوب از دولت شمال سودان انجام می دهد، كمك های مالی زیادی به دولت جنوب ارائه می دهد.
در همین راستا روزنامه "واشنگتن تایمز " تاكید كرد: واشنگتن سالانه كمك‌های مالی به ارزش یك میلیارد دلار را به جنوب سودان می دهد و این مبلغ هنگفت برای ایجاد تاسیسات زیربنایی، آموزش نیروهای امنیتی و تشكیل ارتشی كه بتواند از منطقه حمایت كند، هزینه می شود.
"ازیكیل لول جاتكاث " تاكید كرد: واشنگتن به این دلیل این مبلغ را به جنوب می دهد كه به این دولت برای جدایی از شمال كمك كرده باشد.
این روزنامه به نقل از جاتكاث افزود: از جمله اهداف دولت آمریكا این است كه دولت جنوب سودان در سال 2011 بتواند یك دولت با ثبات باشد.
وی افزود: سال آینده برای آینده كشور سرنوشت ساز است و در سال 2010 می توانیم كشور را آباد كرده و یا آن را تخریب كنیم. ( اشاره به اینكه چنانچه مردم احساس كنند در این انتخابات نیرنگ و خیانت وجود دارد، انتخابات سرآغاز جنگ خواهد بود.)

آمریكا بزرگترین كشوری محسوب می‌شود كه كمك‌هایی را به سودان ارائه می دهد، زیرا از زمان امضای توافقنامه صلح در سال 2005 برای جلوگیری از هرگونه مانع تراشی در همه پرسی جنوب سودان، بیش از 6 میلیارد دلار به سودان كمك كرد.
كمك‌های آمریكا شامل همه بخش‌ها می شود و بر بازگشت 2 میلیون سودانی كه از خانه‌های خود در جنوب آواره شده بودند، برنامه های آژانس توسعه بین‌المللی در سودان برای تامین مواد غذایی ، بهبود خدمات بهداشتی، احترام به حقوق بشر، ثبات، اصلاحات اقتصادی، تامین آموزش و حمایت از روند صلح متمركز شده است.
همچنین برنامه‌های آژانس آمریكایی توسعه بین‌المللی بر تقویت برنامه‌های حاكمیت خوب، حمایت از اجرای بندهای توافقنامه صلح و توسعه نظام فراگیر برای تامین نیازهای اصلی ساكنان این كشور تمركز یافته است، زیرا جنوب سودان تا این لحظه هیچ یك از ساختارهای دولت را ندارد.
آژانس توسعه بین‌المللی برای اجرای طرح‌های مهمی كه در توافقنامه صلح درباره آنها توافق شده است از جمله سرشماری جمعیت در سال 2008، انتخابات آوریل سال 2010 و تداوم ارائه خدمات مشورتی برای اجرای همه‌پرسی سال 2011 برنامه‌ریزی كرده است.
باید به این مسئله توجه كرد كه آژانس توسعه بین‌المللی آمریكا بودجه بسیاری از برنامه‌هایی كه سازمانهای دولتی و غیردولتی غیرآمریكایی در زمینه ارائه كمك‌های بشردوستانه، آمورشی، بهداشتی و سیاسی در جنوب سودان انجام می‌دهند را تامین می‌كند.
بسیاری از سازمانهای كانادایی، انگلیسی، فرانسوی، بلژیكی، هلندی و نروژی بودجه‌ای از سوی دولت آمریكا به دست می‌آورند.

اهداف متنوع آمریكا در جنوب سودان

"اسكات گریشن "، فرستاده ویژه دولت آمریكا در سودان در جلسه پاسخ به كمیته آفریقا كه شاخه‌ای از كمیته روابط خارجی سنای آمریكاست، گفت: راهبردهای آمریكا در برابر سودان به تحقق 3 هدف اصلی می‌اندیشد كه در نجات جان مردم و تضمین صلح دائمی، اجرای بندهای صلح طولانی مدت و ممانعت از اینكه سودان به پایگاهی امن برای تروریست‌ها مبدل شود، تبلور یافته است.
وی تاكید كرد: عدم تحقق این اهداف ممكن است به مشكلات بیشتر، عدم ثبات منطقه‌ای یا ایجاد پایگاه امن جدیدی برای تروریست‌های بین‌المللی منجر شود.
این مقام آمریكایی افزود: آمریكا تعهدی آشكار و منافعی روشن برای هدایت تلاش‌های بین‌المللی كه به تحقق صلح در سودان می انجامد دارد.
در كنار موضع رسمی آمریكا، گروههای بسیاری در تصمیم گیری آمریكا درباره اوضاع جنوب سودان موثرند.
شركت‌های انرژی و معادن آمریكایی منافعی دارند و خواهان این هستند كه فرصتی را در این كشور كه دارای ثروت‌های زیرزمینی زیادی است، بدست آورند.
جنوب سودان نیز بیشترین ذخیره بهره‌برداری نشده از نفت را در آفریقا داراست و برغم آگاهی آمریكا از تلاش های چین، این كشور می خواهد در صورت امكان این منابع هنگفت را در اختیار گیرد.
جنوب سودان حدود 90 درصد از تولید و ذخیره نفت سودان را داراست و در حال حاضر روزانه معادل 490 هزار بشكه نفت در این منطقه تولید می شود كه بر طبق آمار ارائه شده توسط شركت بریتیش پترولیوم، پس از آنگولا و نیجریه، در مرتبه سوم تولید نفت در كشورهای آفریقایی جنوب صحراء قرار دارد.
بر اساس توافقنامه صلح فراگیر ، شمال و جنوب سودان درآمدهای نفتی كه از طریق بندر پور سودان به دریای سرخ صادر می شود را تقسیم می كنند.
چشم اندازهای مورد نظر آمریكا در جنوب سودان با نفوذ چین در این قاره دچار مشكل می شود؛ در همین رابطه، "باقان اموم "، دبیر كل جنبش آزادیبخش خلق سودان یادآور شد كه چین و روسیه تاكید كرده‌اند در صورت جدایی جنوب پس از همه پرسی سال 2011، از دولت جدید حمایت می‌كنند.
اموم كه ماه گذشته از آمریكا دیدن كرده بود به این نكته اشاره كرد كه در دو نشست خود در نیویورك با نمایندگان چین و روسیه در سازمان ملل، آنها تاكید كردند كه از دولت جدید حمایت خواهند كرد.
وی تصریح كرد: با نماینده دائم چین نشستی داشتیم و او تاكید كرد كه پكن از اجرای توافقنامه صلح و احترام به رای مردم جنوب سودان حتی اگر انتخاب گزینه جدایی و تشكیل یك دولت مستقل باشد، حمایت كرده و آن را به رسمیت می شناسد، نماینده روسیه در سازمان ملل نیز این امر را تایید كرد.
وی افزود: دولت جنوب سودان نیز به دولت چین تعهد می دهد كه منافع آنها در جنوب را حفظ كرده و در مقابل حمایت‌های چین و احترام به رای مردم جنوب، سرمایه‌گذاریهای آنها در جنوب سودان را حفظ كند.
اهداف دینی نیز وجود دارد كه كلیساها، سازمانهای دعوت به مسیحیت و اعضای محافظه كار كنگره آمریكا آن را دنبال می كنند؛ برغم ظاهر لائیك جامعه آمریكا، دین هنوز یكی از نیروهای سیاسی محرك آن در مسئله جنوب سودان و بویژه در مسائل مربوط به تماس با جهان عرب و كشورهای اسلامی است.
رهبران جریان نومحافظه كار دیانت گرا مانند كشیش "فرانكلین گراهام " كه به انتقاد از اسلام و مسلمانان شناخته می شود، تمایلات دینی خود را پنهان نمی كنند؛ وی سال گذشته در مقاله‌ای یادآور شد كه برای بازسازی صدها كلیسای جنوب سودان كه از سوی دولت سودان و برخی شبه نظامیان وابسته به آنها ویران شده بود، برنامه هایی دارد.
وی افزود: جنگی جدی علیه كلیسای مسیحیان در آفریقا وجود دارد و این جنگی است كه مسلمانان علیه مسیحیان در كشورهایی مانند اتیوپی و سودان آغاز كرده‌اند.
به نظر می‌رسد با توجه به حمایت جدی آمریكا و برخی دیگر از قدرت‌های بزرگ، جنوب سودان در همه پرسی سال 2011 به سوی انتخاب گزینه جدایی هدایت شود تا منافع كشورهای فوق‌الذكر تامین شود.

منبع:خبرگزاری فارس،تقریر واشنطتن




دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: آمریكا ، جنوب سودان ، جنبش آزادی بخش خلق سودان ،
آخرین ویرایش: پنجشنبه 25 شهریور 1389 09:02 ق.ظ

بیوگرافی حسنی مبارك و تصاویری جالب و كم نظیر از رئیس جمهور مصر

دوشنبه 1 شهریور 1389 10:24 ق.ظ

نویسنده : حسین طاهری
ارسال شده در: سیاسی ، شخصیت ها ، عكس ،

«محمد حسنی سید مبارك» معروف به حسنی مبارك (Hosni Mubarak) در 4 می سال 1928 میلادی به دنیا آمد. دوره دبیرستان را در دبیرستان «المساعی» شبین كوم مصر گذارند و سپس وارد دانشكده نظامی شد و توانست در فوریه 1949میلادی دیپلم علوم نظامی اخذ و با درجه ستوان دومی فارغ التحصیل شود.

سپس به مدت 3 ماه به عنوان افسر پیاده نظام فعالیت نموده تا اینكه دانشكده هوایی مصر اعلام كرد كه از میان دانش آموختگان دانشكده نظامی نیرو می پذیرد. حسنی مبارك نیز به همراه یازده افسر دیگر پس از موفقیت در امتحانات مقدماتی به دانشكده هوایی راه یافت.



مبارك در 12 مارس 1950 میلادی دیپلم علوم هوایی از این دانشكده اخذ نموده و در سال 1964 میلادی نیز در دوره مطالعات عالی، آكادمی نظامی «فرونز» اتحاد جماهیر شوروی شركت كرد. وی به محض فارغ التحصیلی به سرعت وارد مشاغل نظامی گردید، به گونه ای كه در 13 مارس 1950 میلادی در نیروی هوایی مشغول به كار شد. سپس در سال 1951 میلادی برای آموزش جنگ افزار به فرودگاه «حلوان» نقل مكان و تا سال 1953 میلادی در این مكان به كار خود ادامه داد.

او سپس به دانشكده هوایی منتقل شد تا به عنوان مدرس به فعالیت بپردازد. وی سپس به دستیاری ستاد جنگ دانشكده و بعد از آن به فرماندهی اسكادران هوایی انتخاب و تا سال 1959 میلادی در این سمت مشغول به فعالیت گردید.



مبارك به همراه هیات های مصری سفرهای متعددی به اتحاد شوروی داشت و بین سال های 1964-1965میلادی در دوره مطالعات عالی آكادمی نظامی فرونز اتحاد جماهیر شوروی شركت كرد. وی تا سال 1966 میلادی فرمانده تیپ بمب افكن ها و همچنین معاونت فرماندهی پایگاه هوایی غرب قاهره را بر عهده داشت.

در 1967 میلادی مبارك فرماندهی پایگاه هوایی بنی سویف را بر عهده داشت و در سال 1967 میلادی در دوره ای كه مصر شاهد جنگ با اسرائیل بود، به ریاست دانشكده هوایی انتخاب و سپس در 1969 میلادی به درجه سرهنگی رسیده و سپس سمت ریاست ستاد جنگ نیروهای هوایی را بر عهده گرفت وسپس در آوریل 1972  میلادی فرمانده نیروهای هوایی مصر و در همان سال معاون وزیر جنگ شد.

مبارك در جنگ اكتبر 1973 میلادی نیروهای هوایی مصر را رهبری كرد و سرتیپ محمد حسنی مبارك در فوریه 1974 میلادی به پاس زحماتش در جنگ با اسرائیل به رتبه سرلشكری نائل آمد. در 15 آوریل 1975 میلادی محمد انور السادات، وی را به سمت معاونت ریاست جمهوری انتخاب كرد.

مبارك در طول سال های 1975-1981 میلادی در این سمت به فعالیت پرداخت. زمانی كه سادات در سال 1978 میلادی حزب ملی دموكراتیك را تاسیس نمود، مبارك معاون رئیس حزب شد. در این دوره وی بسیاری از مسئولیت های عربی و بین المللی مصر را بر عهده داشت.



انور سادات و مبارك

در 14 اكتبر 1981 میلادی پس از ترور انور السادات، محمد حسنی مبارك سكان هدایت مصر را بر عهده گرفت. انتخاب وی پس از آن صورت گرفت كه مجلس ملی وی را به عنوان نامزد ریاست جمهوری معرفی كرد و مردم نیز در یك همه پرسی ریاست جمهوری او را تایید كردند.



در 5 اكتبر 1987 میلادی برای بار دوم همه پرسی برای انتخاب مجدد حسنی مبارك تكرار و او بار دیگر در مقام خود ابقا شد. در سال های 1993 و 1999 میلادی نیز این روند باردیگر تكرار و حسنی مبارك برای سومین و چهارمین بارپیاپی اداره امور را در این كشور مهم عربی بر عهده گرفت.


حسنی مبارك و جعفر نمیری رئیس جمهور اسبق سودان

4دوره تصاحب پی در پی قدرت توسط حسنی مبارك اعتراض مخالفان را به همراه داشت. معارضین خواهان تغییر قانون اساسی بودند تا افراد دیگری نیز بتوانند در انتخابات ریاست جمهوری شركت كنند و رئیس جمهور به جای همه پرسی با رای مستقیم مردم انتخاب شود.


به همین مناسبت در فوریه 2005 میلادی پس از درخواست حسنی مبارك برای اصلاح ماده 76 قانون اساسی مصر، مجلس این كشور با اصلاح قانون اساسی موافقت كرد. بر این اساس رئیس جمهور به جای همه پرسی كه تا قبل از این مرسوم بود، برای اولین بار با رای مستقیم مردم انتخاب می شد.

اما در مقابل قیود و محدودیت های شدیدی علیه افرادی كه قصد نامزدی در انتخابات داشتند، وضع گردید. به گونه ای كه معارضین، مبارك را به زمینه سازی برای موروثی كردن حكومت به فرزندش جمال مبارك متهم كردند.

به هرحال مبارك در انتخابات سال 2005  میلادی توانست بر رقبای نه چندان مطرح خود فائق آید و برای 6 سال دیگر در مقام خود ابقا شود. مبارك در دوران زمامداری بر مصر هیچگاه كسی را به عنوان قائم مقام خود تعیین نكرده است.

از مدت ها پیش بحث جانشینی مبارك 82 ساله كه از وضعیت نامساعد جسمانی نیز رنج می برد، در محافل رسانه ای دنیا مورد توجه قرار گرفت. چهره هایی نظیر جمال مبارك فرزند حسنی مبارك، ژنرال سلیمان رئیس دستگاه های اطلاعاتی مصر، محمد البرادعی رئیس سابق سازمان بین المللی انرژی اتمی، عمرو موسی دبیركل اتحادیه عرب و «صفوت شریف» دبیركل حزب حاكم مصر از جانشینان احتمالی وی به شمار می روند.

مبارك گفتگوهای صلحی كه انور سادات با اسرائیل در كمپ دیوید شروع كرده بود را تكمیل و روند صلح مصر با اسرائیل را ادامه بخشید. به گفته معارضین در عصر مبارك و از زمان روی كار آمدن وی به علت حاكم بودن قانون فوق العاده، اعتصابات كارگری، پدیده شكنجه در مراكز پلیس و خشونت علیه زنان افزایش یافته است.

«سوزان صالح ثابت» معروف به سوزان مبارك همسر وی است و علاء و جمال نیز دو پسر او هستند. دو نوه به نام های محمد و عمر از فرزند بزرگش علاء دارد كه محمد در 18 می سال 2009  میلادی در سن 12 سالگی در اثر یك بیماری سخت از دنیا رفت و از فرزندش جمال نیز یك دختر به نام فریده دارد كه در 23 مارس 2010  میلادی در لندن متولد شد.

به ترتیب از راست به چپ: علاء مبارك، جمال مبارك و سوزان مبارك

مبارك و نوه اش محمد

مبارك و نوه اش محمد

و اكنون نیز چند تصویر جالب از حسنی مبارك رئیس جمهور مصر البته شاید بیش از اندازه تعجب كنید مخصوصا اون بخش حاجی مباركشو........





دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: حسنی مبارك ، رئیس جمهور مصر ، جمال مبارك ، علاء مبارك ، سوزان مبارك ، انور سادات ، تصاویری كم نظیر از مبارك ،
آخرین ویرایش: - -

تحلیل اختلافات درونی اخوان المسلمین و مقایسه آن با تحولات انتخاباتی اخیر ایران

چهارشنبه 16 تیر 1389 05:13 ب.ظ

نویسنده : حسین طاهری
ارسال شده در: سیاسی ،

 

چندی پیش انتخابات مرشد عام(رهبر جنبش) و انتخابات دفتر ارشاد اخوان المسلمین مصر كه یكی از بزرگترین و تاثیرگذارترین جنبش های اسلام گرای منطقه به شمار می رود، برگزار شد. این انتخابات باعث بروز برخی اختلافات اساسی بین اعضای این جماعت شد و حتی برخی از رهبران عالی رتبه اخوان از عضویت در دفتر ارشاد و سایر مناصب عالیه در  جنبش استعفا دادند.

 برخی از اعضای جنبش به روند برگزاری انتخابات اعتراض كرده و مدعی شدند كه لوایح انتخاباتی كه انتخابات باید بر اساس آنها صورت پذیرد، نقض شده است. كار به همین جا ختم نشد و روز به روز بر وخامت اوضاع افزوده شد به گونه ای كه برخی از اعضای مستعفی جنبش كه عمدتا از طیف اصلاح طلب بودند، جریان محافظه كار و سنتی را مورد حمایت نظام مبارك دانسته و مدعی شدند كه دولت همواره خواستار به قدرت رسیدن جریان سنتی است چرا كه این جریان معتقد به تك روی در عرصه سیاسی مصر است و حاضر به ائتلاف با سایر نیروهای معارض علیه حكومت مبارك نیست.

 

این اختلافات ادامه داشت تا اینكه قضیه ای كه در محافل اخوانی به «دیدار سجده» معروف است، در اسكندریه مصر به وقوع پیوست. داستان از این قرار بود كه «محمد بدیع» مرشد عام اخوان المسلمین در سفری كه به اسكندریه داشت با دكتر «ابراهیم الزعفرانی» ملاقات كرد. زعفرانی یكی از مخالفان سرسخت انتخابات دفتر ارشاد و كسی بود كه به نحوه برگزاری انتخابات و نقض لوایح داخلی اخوان شدیدا اعتراض كرد.

در این دیدار بدیع الزعفرانی را از اینكه اعتراض خود نسبت به انتخابات را در روزنامه ها منتشر كرده، مورد سرزنش قرار داد و تاكید كرد اخلاقی كه اعضای جماعت اخوان المسلمین بر اساس آن تربیت می شوند، به گونه ای است كه اگر كسی نسبت به سیاست های این جماعت اعتراضی دارد باید از طریق چارچوب های پذیرفته شده درون سازمانی و نه از طریق روزنامه ها و رسانه ها مطرح كند.

در این میان الزعفرانی به خطای خود اعتراف و به صورت مكتوب نسبت به اشتباهی كه كرده، عذرخواهی می كند. پس از این كار مرشد اخوان المسلمین در همان جا سجده شكری را به جا می آورد و اخوانی ها از آن پس « دیدار سجده» را بر این واقعه نام می نهند.

در پی این حادثه شیرین كه تا حدودی از تلخی های ناشی از اختلافات اعضای جماعت كاست، اخوان المسلمین، «دكتر محمد علی بشر» عضو دفتر ارشاد و یكی از چهره های موجه را مسئول مهار اختلافات با اعضایی كه از صفوف جماعت دور شده اند و یا عضویت خود را به حالت تعلیق در آورده اند، كرد تا تفاوت دیدگاه ها پیرامون برخی از مسائل و پرونده ها منجر به افزایش فاصله ها بین اعضای جماعت نشود.

 یكی از سیاست های دولت های توتالیتر و اقتدارگرا جلوگیری از تشكیل ائتلاف ها و اتحادهای نیروهای معارض علیه خود است چرا كه اگر حزب یا گروهی وحدت درون سازمانی قوی داشته باشند، مشكلات زیادی برای حكومت بوجود خواهند آورد. در مصر نیز نظام حاكم در تلاش است تا نه تنها بین احزاب مختلف بلكه حتی بین اعضای یك حزب تنش بوجود آورد و از این طریق مانع از شكل گیری ائتلافی واحد علیه خود شود.

اخوان المسلمین كه در طول سالیان گذشته، همواره از سوی حكومت تحت فشار بوده و اعضای این جماعت بارها راهی زندان شده اند، اكنون خطر انشقاق و جبهه بندی ها را در خود احساس می كند و  این جنبش برای بقای موجودیت خود ناگزیر از حفظ وحدت است. در طول سالیان گذشته وجود دشمن مشترك كه همان نظام حاكم مصر بوده، رنج و مصیبت ناشی از فشارها، محدودیت ها، آزار و اذیت ها را كم كرده و اعضای آن سعی كرده اند علی رغم برخی اختلاف نظرات، برای دستیابی به اهداف متعالی تر ،روابط برادرانه و دوستانه خود با یكدیگر را حفظ كنند.

 بررسی تحولات اخیر در عرصه سیاسی ایران نیز نشان می دهد كه كلید اصلی درگیری ها از زمان انتخابات زده شد و كاندیداها به نتایج انتخابات اعتراض كردند. اما چرا این درگیری ها ادامه پیدا كرد كه به نظر نگارنده، عدم تحمل مخالف و تلاش برای حذف و نابودی آن از یك سو و لجبازی و عدم اعتراف به اشتباهات صورت گرفته از سوی دیگر عمده دلیل ادامه این اختلافات است. از طرفی برخی جریان های سیاسی كه احساس می كردند فرصت خوبی برای حذف رقیب پیدا شده، تلاش نمودند تا رقیب را از عرصه به كلی حذف كند و در مقابل برخی جریانات كه خارج از چارچوب های پذیرفته شده جمهوری اسلامی ایران عمل كردند حاضر به پذیرش خطاهای خود نشدند.

این دقیقا همان اتفاقی بود كه در اخوان المسلمین رخ داد و جریان سنتی و محافظه كار این جنبش سعی نمود تا اعضای اصلاح طلب را از صحنه بیرون كند. كاری كه عملا اتفاق افتاد و از میان اعضای 17 نفره تنها یك نفر از اصلاح طلبان توانست به دفتر ارشاد كه عالی ترین مقام اجرایی اخوان است راه یابد اما در ادامه ظاهرا روندها در حال حركت به سمتی است كه طرفین به اشتباه خود پی برده اند. اخوان كه تا قبل از انتخابات چندان تمایلی برای ائتلاف با سایر نیروهای معارض نداشت اكنون از البرادعی حمایت كرده و قصد دارد گفتگوهایی نیز با سایر احزاب معارض نظیر حزب الوفد تدارك ببیند كه این تصمیم با نظرات طیف اصلاح طلب همخوانی دارد و نشان می دهد كه اعضای سنتی به این نتیجه رسیده اند كه برخی نظرات اصلاح طلبان می تواند كارساز باشد و آنها را از زیر فشارها و هجمات سنگین دولت رها كند. در مقابل نیز برخی افراد نظیر «الزعفرانی» كه خارج از چارچوب ها به روند برگزاری انتخابات اعتراض كرده بودند، به اشتباهات و خطاها و كج روی های خود اعتراف می كنند و همین امر امید ترمیم شكاف ها بین اعضای اخوان را بیشتر كرده است.

واقعیت این است كه مانند نظام حاكم در مصر كه توانست بذر كینه و اختلاف را در بین اعضای اخوان بكارد، باید اعتراف كنیم كه دشمنان  جمهوری اسلامی ایران نیز در طول سال های پس از انقلاب بیكار ننشسته و شبانه روز تلاش خود را صرف اختلاف افكنی بین طرفداران انقلاب كردند و اكنون نیز نتایج زحمات خود را می بینند. فراموش كردن دشمن اصلی و دشمن تراشی های جعلی سیاستی استعماری است كه اكنون ما گرفتار آن شده ایم و برای مقابله با این سناریوی پلید همگی باید با كنارگذاشتن اختلافات اما داشتن نظرات مختلف كه قطعا باعث پیشرفت سریعتر ما خواهد شد، به سمت وحدت حركت كنیم و پیش شرط وحدت نیز در این برهه از زمان اعتراف به اشتباهات صورت گرفته توسط طرف های درگیر در تحولات قبل و پس از انتخابات است.

 

 

 




دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: اخوان المسلمین ، انتخابات ایران ، وحدت ، ‌دشمن مشترك ،
آخرین ویرایش: پنجشنبه 17 تیر 1389 11:20 ق.ظ

جام جهانی فوتبال فرصتی برای اسرائیل و عربستان

چهارشنبه 19 خرداد 1389 03:15 ب.ظ

نویسنده : حسین طاهری
ارسال شده در: سیاسی ، دینی و مذهبی ،

با نزدیك شدن به ایام برگزاری رقابت های جام جهانی 2010 فوتبال در آفریقای جنوبی در حالی كه بسیاری از مردم سراسر جهان برای آغاز بازی های فوتبال لحظه شماری می كنند و در طول ایام بازی ها تمام ذكر وفكر مردم متوجه این رویداد بین المللی می شود، به نظر دو گروه هستند كه سر از پا نمی شناسند و از این اوقات معنوی و روحانی!!!! به نحو احسن استفاده یا بهتر است بگوییم سوء استفاده می كنند.یكی استعمارگران كه در راس آن آمریكای جنایتكار و صهیونیست های خونخوار قرار دارند و دیگری وهابی ها. اگر به تاریخ برگردیم و صفحات آن را مرور كنیم خواهیم دید كه در ایام برگزاری رویدادهای بین المللی نظیر المپیك و یا بازیهای جام جهانی فوتبال، حملات اسرائیل به مردم فلسطین شدت می یافته است و یا نیروهای استعمارگر از پوشش بوجود آمده برای پیشبرد اهداف و مقاصد پلید و شوم خود نهایت استفاده را می برده اند.

پس از حمله نیروهای رژیم صهیونیست ها به كاروان حامل كمك های انسانی به غزه روزنامه اسرائیلی معاریو در گزارشی جالب اعتراف كرد: نتانیاهو امیدوار است که، با وقت‌کُشی، خود را به جام جهانی فوتبال برساند تا روز جمعه فرا برسد و این رخداد آغاز شود وجهان ما را به حال خود راحت بگذارد.

یورش نیروهای اسرائیلی به ناوگان آزادی

از سوی دیگر وهابی ها كه اگر نگوییم خطر آن از آمریكا و اسرائیل بیشتر نیست، قطعا كمتر نخواهد بود، نیز اعلام كردند كه از فرصت مناسب رقابت های جام جهانی فوتبال 2010 آفریقای جنوبی، برای تبلیغ هر چه بیشتر اسلام (یا همان اسلام وهابی سعودی) بهره خواهد برد. به گونه ای كه دكتر «عبدالحمید بن یوسف المزروع» دستیار دبیركل روابط خارجی شورای جهانی جوانان مسلمان سعودی نیز گفته است كه دفتر ما در دوربان سه پایگاه تبلیغی بزرگ در كنار سه ورزشگاه بزرگ دوربان، ‍ژوهانسبورگ و كیپ تاون تدارك دیده است و پایگاه های دیگری نیز در كنار سایر ورزشگاه هایی كه دیدارهای جام جهانی در آنها برگزار خواهد شد، برای فعالیت های تبلیغی برپاخواهد كرد.

وی همچینن خاطرنشان شده كه در هر پایگاه تبلیغی، مبلغان و راهنمایان دینی كه هم شناخت كافی از اسلام دارند و هم به زبان های خارجی مسلط هستند حضوردارند تا به سئوالات میهمانان پاسخ  دهند.

المزروع در ادامه افزوده است: هر پایگاه دارای كلیپ های تلویزیونی است كه فیلم های مرتبط با اسلام به زبان انگلیسی در آن پخش می شود، همچنین توزیع كتاب های آشنایی با اسلام،‌ بروشور و پوسترهای مختلف از مسجد الحرام، مسجد نبوی، مسجد الاقصی دراندازه های بزرگ در اختیار بازدیدكنندگان قرار می گیرد و همچنین بازیكنان و سایر مردم كه از این پایگاه ها بازدید می كنند، می توانند به صورت مجانی عكس یادگاری بگیرند.

 




دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: جام جهانی فوتبال 2010آفریقای جنوبی ، اسرائیل ، عربستان ، وهابیت ، ناوگان آزادی ،
آخرین ویرایش: چهارشنبه 19 خرداد 1389 03:50 ب.ظ

قاهره، شهر اعتصابات

شنبه 25 اردیبهشت 1389 03:44 ب.ظ

نویسنده : حسین طاهری
ارسال شده در: سیاسی ، اقتصادی ، اجتماعی ، عكس ،

 

در این تصویر تعدادی از اعتصاب كنندگان مصری را مشاهده می كنید كه در زیر آفتاب شدید قاهر نماز جمعه را به جا می آورند. تعدادی از این نمازگزاران از شدت گرما بیهوش شده و به بیمارستان منتقل شدند. این روزها قاهره شاهد اعتصابات، تظاهرات و اعتراضات فراوانی از سوی گروه ها و جریان های سیاسی، دانشجویی، كارگری و صنفی است كه نسبت به اوضاع بد معیشتی و شرایط ناگوار اقتصادی و همچنین نبود آزادی های سیاسی و خفقان حاكم برجامعه مصر اعتراض دارند.




دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: قاهره ، اعتصاب ،
آخرین ویرایش: - -

سلمان رشدی مصر

پنجشنبه 23 اردیبهشت 1389 02:18 ب.ظ

نویسنده : حسین طاهری
ارسال شده در: سیاسی ، شخصیت ها ، اجتماعی ، دینی و مذهبی ،

«سید القمنی» در 13 مارس 1947 در استان «بنی سویف» در شهر« الواسطی» مصر به دنیا آمد. پس از اخذ لیسانس فلسفه از دانشگاه «عین شمس» مصر، به مطالعاتش ادامه داد و توانست دكترای خود را در رشته جامعه شناسی ادیان از دانشگاه كالیفورنیای جنوبی كسب كند. برخی وی را پژوهشگر تاریخ اسلامی با رویكرد ماركسیستی می دانند و برخی دیگر وی را دارای افكاری می دانند كه با جرات توانسته است مقابل تفكر گروه های اسلام سیاسی بایستد. بسیاری او را مرتد و یكی از بلندگوهای آمریكا می دانند چرا كه بین دیدگاه های القمنی و دولت آمریكا در ضرورت تغییر رویكردهای دینی و اسلامی در جوامع اسلامی در مسائلی نظیر جهاد مشابهت های فراوانی وجود دارد.

القمنی در ابتدا از انقلاب 23 ژولای 1952 و رویكردهای قومی، عربی و سوسیالیستی این انقلاب تاثیر شگرفی پذیرفت به گونه ای كه «جمال عبدالناصر» رهبر این انقلاب الگویی برای القمنی و نسل وی به شمار می رفت. اما این نگاه چندان دوام نیاورد و با شكست نیروهای مصری در جنگ ژوئن 1967 در مقابل اسرائیل، ایده ناصریسم نیز رو به زوال نهاد و باعث بیداری طرفداران این جنبش شد. عده ای از آنان به اسلام سیاسی رو آوردند، عده ای دیگر ماركسیست شدند و عده ای نیز به لیبرالیسم گرویدند. القمنی جزو كسانی بود كه به لیبرالیسم گردن نهاد.

سید القمنی معتقد است كه قرآن دارای دو بعد است. بعد اول حقایقی است كه حوادث تاریخی صدر اسلام نظیر جنگ بدر و احد و درگیری یهودیان با مسلمین در یثرب را نشان می دهد. اما بعد دیگر به مسائل روحی و افسانه ای و اسطوره ای مربوط می شود كه به صورت یك اتفاق فیزیكی نبوده است و این را می توان یك نماد دانست و نه حقایق تاریخی.

القمنی نزول ملائكه برای جنگ با كفار در كنار مسلمانان در جنگ بدر و قضیه معراج را یك نماد و نه یك واقعیت می داند. به نظر القمنی مسلمان باید بین آنچه كه یك حقیقت تاریخی است و آنچه كه صرفا نمادی بیش نیست فرق قائل شوند چرا كه این مسائل قوانین منطقی و فیزیكی را به چالش می كشد. القمنی بر این باور است كه اعتقاد به نزول ملائكه در جنگ بدر به صورت غیر مستقیم بی حرمتی به اسلام است؛ چرا كه با حقایق دیگر در تعارض است القمنی می گوید اگر ملائكه در اغلب اوقات دور پیامبر بوده اند، پس چرا محمد (ص) افرادی را برای كسب اطلاع از امور قریش به سمت آنان می فرستاد و یا برای امور دیگری آنها را مامور می كرد در حالی كه باید به جای مردم، ملائكه را برای این كارها می فرستاد.

القمنی معتقد است كه قرآن یك نص تاریخی است و اشكالی ندارد كه آن را در معرض نقد اصلاحی قرار دهیم. این نقد اصلاحی به معنای ارتداد و یا بی احترامی به قران نیست بلكه به نظر وی یك اقدام جسورانه برای روشن كردن محدوده ای است كه پیشینیان خواستار تاریك ماندن ان بودند و آغاز انقلابی فرهنگی است كه باعث پیشرفت میراث عقلانیت در فرهنگ عربی اسلامی می شود تا اسلام را با نیازهای این انقلاب سازگار كند.

القمنی در كتاب «اهل دین و دموكراسی» اسلام را به سبب عدم مساوات بین مرد و زن در ارث متهم به ظلم می كند و می نویسد: « عقیده اسلام پر از اسطوره و افسانه است پس چگونه می توان آن را از این همه شائبه و نقص پاك كرد؟»

القمنی درباره تاسیس دولت اسلامی معتقد است كه عامل اقتصادی و تفكر عروبیت نقش زیادی در پیدایش و رشد اسلام بازی می كند. به نظر القمنی عبدالمطلب بن هاشم جد پیامبر دارای آگاهی و شعور سیاسی و قومی بالایی بود و تلاش نمود تا ریشه های اولیه به سمت وحدت قومی قبیله ای را بكارد و به همین دلیل از مردم خواست تا تمثال ها و بت ها را كنار بگذارند و سپس شروع كرد به كاشت تفكر آیین حنیف كه اساس آن را از دیانت ابراهیمی گرفته بود. به نظر القمنی پیامبر به تكمیل آنچه كه جدش شروع كرده بود پرداخت و اسلام از دست اریستوكراسی قریش رها شد و دولت عربی اسلامی تازه تاسیس شده به خاندان هاشمی رسید و رفته رفته نفوذ بنی امیه كم شد و درگیری تاریخی بین انها كه مبنای اقتصادی اجتماعی داشت بویژه پس از گسترش فتوحات حكومت جدید و انتشار پیام جدید این حكومت شروع شد و زمانی كه حزب بنی امیه فرصت بدست آورد، حكومت را به سختی از دست بنی هاشم در آورد و بر حكومت تسلط یافت.

اما درباره كعبه القمنی بر این نظر است كه كعبه توسط عرب ها ساخته  و قبل از آن چیزی به نام كعبه وجود نداشته است. بر این اساس القمنی در مارس 2010 از دولت مصر خواست تا كعبه ای در صحرای سیناء برای پیروان تمامی ادیان بسازد تا مردم از تمامی ملل و نحل در تمامی طول سال برای به جا آوردن حج به سیناء بیایند.

عده ای آراء‌، عقاید و كتاب های القمنی را شبیه نظرات «سلمان رشدی»‌نویسنده كتاب آیات شیطانی می دانند اما تنها تفاوتی كه صاحبان این تفكر بین این دو ذكر می كنند این است كه القمنی بر خلاف سلمان رشدی از الفاظ تند،‌زشت و زننده برای اهانت به اسلام استفاده نمی كند بلكه به آرامی و با نهایت ادب بدترین بی حرمتی ها را در حق اسلام مرتكب می شود.

القمنی در سال 2009 جایزه ای به قیمت دویست هزار جنیه مصری از طرف حكومت مصر دریافت كرد كه اعتراضات فراوانی به همراه داشت و شیخ یوسف البدری مبلغ اسلامی علیه «فاروق حسنی» وزیر فرهنگ و «علی ابوشادی» دبیركل شورای عالی فرهنگ كه مسئول اعطای این جایزه به القمنی بودند، به دادگاه شكایت برد.

عده ای نیز در مدرك دكترای القمنی تشكیك كردند و مدعی شدند كه دانشگاه كالیفرنیای جنوبی دانشگاهی جعلی بوده است كه خاندان «فاولر» تاسیس كردند و اعضای این دانشگاه به علت فروش مدارك جعلی در سال 1987 در ایالات متحده آمریكا دستگیر شدند. هر چند كه القمنی این اتهامات را رد كرده است اما پس از مطرح شدن این بحث، هیچ گاه وی مدرك خود را علنی نكرده است.




دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: سید القمنی ، مصر ، سلمان رشدی مصر ،
آخرین ویرایش: شنبه 25 اردیبهشت 1389 07:14 ق.ظ

استعمار در آفریقا

پنجشنبه 16 اردیبهشت 1389 11:51 ق.ظ

نویسنده : حسین طاهری
ارسال شده در: سیاسی ، تاریخی ،

شاید در اذهان بسیاری، قاره آفریقا مترادف محل جنگ و نزاع بین قبائل و گروه ها  و یا كشورها با یكدیگر باشد. تلویزیون، رادیو، روزنامه ها، كانال های ماهواره ای،پایگاه های خبری اینترنتی تقریبا همه روزه اخباری از درگیری در آفریقا به سایر جهان مخابره می كنند.‌

هر چند كه در طول سال های اخیر با تلاش های سازمان وحدت آفریقا و پس از آن اتحادیه آفریقا در راستای جلوگیری از بروز تنش و درگیری، اندكی از حجم منازعات در این قاره كاسته شد اما باید اعتراف كرد كه جنگ همچنان آینده این قاره را تهدید می كند.

این منازعات می تواند دلایل عمده ای داشته باشد كه ما در این جا سعی می كنیم به نقش استعمار در درگیری های آفریقا بپردازیم.

«توماس پاكنهام» در كتاب خود با عنوان «تهاجم استعماری بر افریقا» كه در سال 1991 منتشر شد می نویسد: تقسیم قاره آفریقا در كنفرانس برلین 1885-1884میلادی بین قدرت های استعمارگر اروپایی نقطه مهمی در روندهای سیاسی و اجتماعی آفریقا در دوران های بعدی به شمار می رود.

مرزهای استعماری كه استعمارگران اروپایی بین خود ترسیم كردند، بر اساس منافع آنها بود و به  افریقاییان توجهی نداشت. مرزهای برجای مانده از دوران استعمار منجر به تقسیم گروه های نژادی بین دو كشور یا چند كشور شد. همچنین از طرف دیگر این تقسیمات برخی از گروه های نژادی را كه تاریخ آنها پر از درگیری و دشمنی با یكدیگر بود، درون مرزهای واحدی قرار داد و این باعث افزایش شدت منازعات نژادی در بسیاری از مناطق آفریقا شد.

در دوران پس از استقلال، قاره آفریقا شاهد درگیری های مرزی شدیدی بوده است كه شاید مهمترین آنها جنگ های شاخ آفریقا بین سومالی و اتیوپی بین سال های 1977-1978 م و یا جنگ مراكش علیه جبهه پولیساریو و یا جنگ لیبی و چاد در سال های 1973-1988 م  و یا درگیری ارتیره و اتیوپی باشد.

یكی از اقدامات استعمار در دوران استیلا بر آفریقا تحریك حس نژادی مردم آفریقا بود و همواره بر اختلافات بین گروه های نژادی دامن زده می شد بدون آنكه بر وجوه تشابه و قرابت تاكیدی شود. هدف استعمار از این كار انحراف توجهات آفریقاییان از فعالیت های استعمارگران در این قاره بود.

 




دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: استعمار در آفریقا ، منازعات ، درگیری قبایل ،
آخرین ویرایش: - -



تعداد کل صفحات : 2 1 2