تبلیغات
قاره اسرار - مطالب فرهنگی
نیم نگاهی به قاره اسرار آمیز آفریقا

ماه مبارك رمضان در آفریقا (3)

یکشنبه 24 مرداد 1389 11:13 ق.ظ

نویسنده : حسین طاهری
ارسال شده در: اجتماعی ، فرهنگی ، دینی و مذهبی ،

 

ماه مبارك رمضان در تانزانیا و زنگبار

استقبال

با نزدیک ‏شدن ماه مبارک رمضان، مردم در نواحی که امکان رؤیت زودتر ماه بیشتر است، به استهلال می‏پردازند. آنان در هر جایی که باشند اگر ماه را مشاهده کنند به "قاضی دولت" ـ که از طریق رییس کشور انتخاب می‏شود ـ اطلاع می‏دهند. سپس خود قاضی در رادیو اعلام می‏کند که طبق اخبار موثق که دریافت شده، مردم در چند ناحیه ماه را مشاهده کرده‏اند. اگر خبر زود اعلام شود مردم بعد از نماز عشاء در مسجد می‏مانند تا نمازهای مخصوص ماه را به جا آورند.

تغذیه

در تانزانیا و زنگبار هنگام افطار بسیاری اوقات غذاهایی طبخ می‏شود که در ماههای دیگر طبخ نمی‏شود مانند بعضی از شیرینی‏ها و یا ماکارونی. به طور معمول در سحری برنج و در افطار سیب زمینی، لوبیا و ماکارونی استفاده می‏شود. قیمت بعضی از غذاها نیز در ماه رمضان گران‏تر از ماه‏های دیگر به  فروش می‏رسد.

افطار

تانزانیایی‏ها معتقدند که مستحب است شخص بعد از اذان چیزی بخورد و بعد به نماز مشغول شود؛ لذا مردم شیرینی‏هایی به مسجد می‏آورند و گاهی هم قهوه فروش‏هایی هستند که به فروش قهوه مشغول می‏شوند. مردم بعد از نماز مغرب برمی‏گردند تا افطار مفصلی بخورند و سپس به نماز عشاء و عبادت مشغول شوند.

تلویزیون

فضای رادیو و تلویزیون تانزانیا در ماه رمضان، بسیار متفاوت است. در سیما آثار و مظاهر اسلامی نمایان‏تر می‏شود؛ مثلاً گویندگان خانم، باحجاب می‏شوند و روسری می‏پوشند؛ یا  فیلم‏های مذهبی مثل "محمد رسول‏الله"، "عمر مختار" و "زندگی پیامبران" پخش می‏شود. در رادیو هم صبح  و ظهر و شب، بعد از اذان ابتدا یک ربع قرآن خوانده می‏شود، سپس ترجمه آن و تفسیر خلاصه‏ای آیات ـ به طور معمول با صدای «شیخ محمود خلیل» ـ پخش می‏شود.

مسجد

نماز در مساجد تانزانیا، از ساعت یک بامداد شروع می‏شود و تا حدود ساعت سه ادامه دارد. بعضی از مردم، غذایشان را به مسجد برده، همانجا میل می‏کنند و بعد از آن، نماز صبح را به جماعت می‏خوانند، بعد به خانه برمی‏گردند تا استراحت کنند.

بنابراین آنچه در ایران معمول است ـ که هنگام سحر گوینده رادیو اعلام می‏کند تا اذان صبح چقدر مانده ـ در تانزانیا وجود ندارد زیرا اکثر مردم زودتر سحری را ‏خورده‏اند. آنانی که سحری دیر می‏خورند کسانی هستند که اهل تهجد هستند.

کار و مرخصی

برنامه معمول در ماه مبارک رمضان این است که افراد اداری باید تا ساعت 5/3 کار کنند؛ اما به خانم‏های کارمند ساعت 12 مرخصی می‏دهند.

برنامه جلسات قرآن

به طور معمول بعد از نماز عصر در اکثر مساجد، برنامه تفسیر قرآن وجود دارد و بسیاری از مردم پس از نماز عصر تا اذان مغرب پای تفسیر می‏نشیدند. شخص قاضی دولت نیز برنامه تفسیری در رادیو دارد و بعضی که به مسجد نمی‏روند، می‏توانند به این برنامه گوش فرا دهند. 

شب قدر

شب قدر در بین اهل‏سنت تانزانیا، مانند شیعیان مرسوم نیست. برخی افراد، در ده شب آخر که تأکید زیادی روی آن شده و گفته می‏شود که شب قدر در آنهاست، به نماز و تهجد روی می‏آورند. بعضی هم می‏گویند معلوم نیست که حتماً شب قدر در آن ده شب آخر باشد، لذا از اول تا آخر ماه رمضان را به شب‏زنده‏داری می‏گذرانند تا شب قدر را درک کنند.

 بیشتر مردم اعتقاد دارند که هرکس شب قدر را درک کند هر دعا و تقاضایی از خدا بکند مستجاب خواهد شد ومطمئن هستند هر کس هر مشکلی داشته باشد در شب قدر دعای او اجابت خواهد شد.

آداب مخصوص دیگر در ماه مبارک رمضان

بعضی سنت‏ها وجود دارد که دیگر در حال کمرنگ شدن است؛ مثلا بعضی از مردم بیرون خانه رفته سفره می‏اندازند و افطار می‏کنند و اگر یک غریبه ازآنجا عبور کند به او تعارف می‏کنند ؛ یا اینکه از افطاری خود به همسایه می‏دهند ؛ یا اگر اقوامی داشته باشند که فاصله‏شان کمی دور باشد، غذا را به دست فرزندشان داده تا به آنها برساند.

روزه گرفتن بچه‏ها

بچه ها در کشور تانزانیا به روزه گرفتن خیلی علاقه دارند و گاهی از7 یا 8 سالگی شروع به روزه گرفتن می‏کنند. در مکتب‏خانه‏ها هم روش خاص در مورد تعلیم بچه‏ها اعمال می‏کنند؛ به اینگونه که بچه‏هایی که روزه می‏گیرند از ساعت 5/7 آمده تا ساعت 5/2 به آنها مرخصی نمی‏دهند، آن موقع هم تواشیح یا بعضی مراسم خاص انجام می‏شود و ساعت 3 تعطیل می‏شوند. اما بچه‏هایی که روزه نمی‏گیرند از ساعت 5/7 که می‏آیند تا 9 در مکتب‏ می‏مانند، بعد آنها را مرخص می‏کنند تا برای صبحانه بروند، بعد برمی‏گردند و تا ساعت 12 می‏مانند، مجدداً برای نهار می‏روند و از ساعت5/2 دوباره برمی‏گردند و تا 5/5 در مکتب‏خانه می‏مانند. برای این بچه‏ها اینگونه رفت و آمد و اینکه بچه‏هایی که روزه می‏گیرند چند ساعت زودتر تعطیل می‏شوند خیلی سخت است و این امر باعث می‏شود تا کودکان به سمت روزه گرفتن گرایش زیادی بیابند. آنها  شاید حتی برای روزه گرفتن با خانواده‏شان به دعوا برخیزند، چراکه ممکن است خانواده توان روزه گرفتن را در آنها نبینند و اجازه ندهند.

تأثیر ماه مبارک رمضان بر جوّ درونی شهرها

مردمی که توان روزه گرفتن ندارند در انظار عمومی هرگز غذا نمی‏خورند. نکته جالب اینکه در ماه رمضان بعضی از افرادی که اصلاً اهل نماز نیستند، نماز می‏خوانند و مساجدی که در دیگر ماه‏ها خلوت است  پر می‏شود. حتی جمعیت تا بیرون مسجد هم کشیده می‏شود.

تعدادی از آن بی‏نمازها، متأثر می‏شوند و بعد از ماه مبارک هم به نماز خواندن ادامه می‏دهند، امّا بقیه دوباره نماز نمی‏خوانند تا ماه رمضان بعد!

عید فطر

یکی از رسومی که در عید فطر در تانزانیا معمول است، خرید لباس عید است برای کودکان است. دهه آخر ماه رمضان خیاطی‏ها و لباس فروشی‏ها شلوغ می‏شود و آنهایی که شاید روزهای دیگر تا ساعت10 کار می‏کردند تا ساعت 12 نیمه شب هم کار ‏کنند. به طور معمول دخترها برای عید فطر پاهایشان را حنا می بندند و پسرها نیز برای کوتاه کردن مو به آرایشگاهها می‏روند و آن روزها آرایشگاهها هم شلوغ می‏شود.

وقتی عید فطر اعلام می‏شود مردم صبحانه عید را آماده می‏کنند و صبح روز اول شوال مردان برای نماز عید می‏روند و بعد برای صبحانه خوردن بر می‏گردند. بعد از صبحانه، بچه‏ها لباس‏های نو خود را می‏پوشند، بعضی‏ها لباس عید قبل را صبح روز بعد می‏پوشند و لباس نوتر را عصر آن روز؛ مثلاً اگر بخواهند به گردش یا پارك بروند لباس‏های نوتر را می‏پوشند. بعد ار خوردن صبحانه بچه‏ها به خانه اقوام می‏روند تا عیدی بگیرند. در كشور تانزانیا برای عید فطر چهار روز تعطیل می‏شود. و این عید مهم‏ترین عید در آن كشور است.

نماز عید فطر در همه مساجد جمعه برگزار می‏شود؛ چون اهل تسنن نماز جمعه را در چندین مسجد برگزار می‏کنند.

 ماه مبارك رمضان در ماداگاسكار

ماداگاسكار كشوری در شرق آفریقا، 22 میلیون نفر جمعیت دارد كه حدود 10 درصد از این جمعیت را مسلمانان تشكیل می‌دهند. شیعیان بومی و غیربومی این كشور نیز چیزی حدود 200 هزار نفر هستند.

استقبال

یک روز مانده به ماه مبارک رمضان، شیعیان بومی و غیر بومی و مخصوصاً خوجه‌ها (شیعیان هندی كه حدود دو قرن پیش به آفریقا مهاجرت كرده‌اند)، با انواع برنامه‌های مختلف مذهبی با استقبال ماه مبارک رمضان می‌روند.

اطعام

شیعیان ماداگاسكار از یک ساعت مانده به افطار در حسینیه خود جمع می‌شوند و تدارکات لازم را برای افطار و روزه داران فراهم می کنند.

آنها بعد از آماده‌سازی سفره‌های افطار، نماز جماعت را در حسینیه برگزار می‌کنند و سپس به صورت دسته‌جمعی افطار را میل می‌نمایند.

ختم قرآن كریم

بعد از افطار، جلسه ختم قرآن بزرگسالان برگزار می‌شود. سپس سخنرانی توسط روحانی حسینیه شروع و بعداز آن مراسم های مذهبی و عزاداری برگزار می‌شود.

در روزهای خاص ـ مثل نیمه رمضان تولد امام حسن (ع) و یا وفات حضرت خدیجه (س) ـ هم همان نوع عملکرد مراسم در روزهای قبل نیز در همین ایام برپا می باشد و فقط مباحث سخنرانی و مدیحه‌سرایی هماهنگ با مناسبت آن روز برگزار می‌شود.

جلسه قرآن ویژه نوجوانان

همچنین هر شب بعد از مراسم باشکوه نماز و افطار، افراد کوچک‌تر در مدرسه حسینیه در مجموعه کلاس‌هایی شامل: آموزش قرآن، احکام، اخلاق، عقاید و قرائت از طریق اساتید با تجربه آموزش می‌بینند.

شب قدر

ساعت 11 شب مراسم شب احیای ویژه شروع می‌شود. مردم ابتدا شروع به قرآن خواندن و خصوصاً خواندن سوره های عنکبوت، یس، قدر و ... می‌كنند. سپس مراسم قرآن سر گرفتن و دعای پر فیض جوشن کبیر با شور و حال و هوای خاصی در حسینیه برگزار می‌شود. بعداز پایان مراسم افراد سفره های سحری را مهیا می کنند و بصورت دسته جمعی سحری خورده و بدنبال آن آماده برگزاری نماز جماعت صبح شده و اینگونه رضایت خداوند را از خود خواستارند.

تغذیه

مسلمانان ماداگاسكار غذاهای بومی مخصوصی را برای این ماه مهیا می‌کنند و به همراه آن آش و سوپ خاصی با شیره نارگیل و انواع "ترشی‌های انبه" را فراهم می آورند تا مردم تناول نمایند.

رسانه

شبکه تلویزیونی خاصی كه مثل ایران یا كشورهای عربی، سریال‌های مناسبتی این ماه را تهیه و پخش كند در ماداگاسكار وجود ندارد ؛ اما "شبکه رادیویی صوت الحکمة" شبکه‌ای بسیار توانمند است که تحت مدیریت شیعیان قراردارد و در طول سال ـ بویژه ماه مبارك رمضان ـ برنامه‌های دینی و مذهبی خوبی تولید و  پخش می‌كند.

عید فطر

اما باشکوه‌ترین و مفصل‌ترین مراسم این ماه در شب عید فطر برگزار می‌شود. مردم در این شب بهترین و فاخرترین لباس خود را پوشیده و در مراسم مجللی شركت می‌كنند. در این مراسم بزرگ‌ترها به کوچک‌ترها عیدی داده و نیز هدایایی از طرف "کمیته شیعیان ماداگاسكار" به افرادی که در مجالس و مراسم ماه مبارک رمضان حضور داشته اند و نیز به دانش‌آموزان برتر حاضر در کلاس‌های آموزشی تقدیم می‌شود.

وحدت مثال‌زدنی

آنچه درباره شیعیان ماداگاسكار بسیار جالب، زیبا و باشکوه است "اتحاد چشمگیر و مثال‌زدنی آنان" در امور آنهاست. مثلا درباره همین آداب و مراسم ماه مبارك، تمامی شیعیان بومی و غیر بومی، هر روز به صورت متحد، هماهنگی كامل را در برگزاری آنها به نمایش می‌گذارند.

ماه مبارك رمضان در نیجر

مسلمانان كه 98 درصد از جمعیت نیجر را تشكیل می دهند در ماه رمضان پس از خواندن نماز تراویح به تلاوت قرآن در مساجد می پردازند و به تفسیر و موعظه گوش می دهند. از جمله رسم و رسومات مردم نیجر در ماه رمضان بیدارشدن روزه داران با طبل قبل از خوردن سحری است. افرادی كه در نیجر به آنها «میتاداموتانیه» گفته می شوند هنگام سحری در خیابان ها گشته و بر طبل ها می كوبند و مردم را برای خوردن سحری بیدار می كنند. قبل از فرا رسیدن زمان افطار غذا در مساجد توزیع می شود و ثروتمندان و یا برخی تاجران این غذاها را تهیه می كنند.

 ماه مبارك رمضان در كامرون

مسلمانان كامرون عادت های زیبایی در این ماه دارند مثلا در طول ماه مبارك رمضان هیچ گاه درهای خانه های خود را نمی بندند....تا قبل از رسیدن روزه داران به خانه خود، به استقبال آنها رفته، و برادران مسلمان خود را كه حداقل نیمی از جمعیت این كشور را تشكیل می دهند، به افطار دعوت كنند.

ماه رمضان در كامرون شبیه سایر كشورهای عربی و اسلامی است به گونه ای كه خرما غذای اصلی مردم در سفره ماه رمضان به شمار می رود.

در شب های این ماه مبارك نیز مبلغان وائمه جماعات از مصر، عربستان سعودی، كویت و مغرب و سایر كشورهای عربی و همچنین مبلغان مسلمان اهل كامرون كه در الازهر و یا در عربستان تحصیل كرده اند، برای مردم سخنرانی می كنند.

 ماه مبارك رمضان در موریتانی:

مانند بسیاری از كشورهای آفریقایی ماه رمضان در موریتانی نیز ایام ویژه و متمایزی است... به گونه ای كه مردم این كشور در جوی پر از محبت، تسامح و همبستگی اجتماعی و تلاش برای اعمال صالحه زندگی می كنند... موریتانیایی ها ماه رمضان را فرصت مناسبی برای انجام اعمال خیر می دانند.

در موریتانی اهتمام ویژه ای برای تهیه سفره های بزرگ افطاری موسوم به سفره های «الرحمن» در ماه رمضان وجود دارد و برای افطاری بسیاری از فقراء و محتاجان را به این سفره ها دعوت می كنند. خانواده های مجاور مساجد نیز ظرف هایی كه حاوی انواع مختلف مواد غذایی برای افطار است به مساجد می فرستند تا روزه دارانی كه وقت اذان مغرب در مسجد هستند، با آنها افطار كنند.

از رسومات عجیب و غریب مردم موریتانی در طول ماه رمضان كوتاه كردن موی مردان و همچنین كودكان است كه در واقع این كار به میمنت فرارسیدن ماه مبارك رمضان صورت می گیرد.

رمضان و شرایط سخت روزه داری مسلمانان آفریقا

همزمان با فرارسیدن ماه مبارك رمضان، فقر و كمبود موادغذایی در آفریقا موجب نگرانی بسیاری از رهبران مسلمان این قاره شده است.  

مشكلات فراوان مالی، كمبود مواد غذایی، سوء تغذیه و گرسنگی از جمله پیامدهای منفی بحران مالی و ركود شدید اقتصادی برای مسلمانان فقیر آفریقا بوده كه بویژه طی ماه مبارك رمضان سلامت آنان را بیش از سایر مواقع تهدید می كند.

"شیخ عبدالواهب مرسل" از امامان جماعت كنیا ضمن ابراز نگرانی از وضعیت بحرانی اقتصاد و كمبود مواد غذایی در كشورش گفت: همزمان با فرا رسیدن ماه مبارك رمضان شرایط بسیار سختی در این منطقه حاكم بوده و میلیون ها انسان، نیازمند كمك های غذایی فوری از سوی سازمان های بین المللی هستند.

وی از تمامی كشورهای مسلمانان جهان خواسته است تا برای پیشگیری از فاجعه انسانی در میان مسلمانان آفریقایی به یاری آنان بشتابند.

"علی ابراهیم"  جوان مسلمان كنیایی در مصاحبه ای در پایان ماه شعبان، با بیان این مطلب كه فقر در بسیاری از كشورهای آفریقایی به خصوص كنیا زندگی را برای مردم بسیار دشوار كرده است، خاطر نشان كرد: مصادف شدن ماه مبارك رمضان با روزهای تابستان و همچنین كمبود مواد غذایی، شرایط سختی را برای مسبلمانان این منطقه به وجود خواهد آورد.

در آستانه ماه مبارك رمضان آنچه بیش از هر مساله دیگر موجب نگرانی این جوان مسلمان آفریقایی شده بود، بحران غذایی و سوء تغذیه نوجوانان مسلمان آفریقایی شده كه در شرایط بحرانی كنونی برای نخستین بار گرفتن روزه بر آنان واجب شده است.

امسال طی ماه مبارك رمضان با هدف آشنایی بیشتر اقلیت‌های مسلمان كنیا با آیات و مفاهیم قرآنی مسابقات قرآن گروه‌های سنی مختلف جوانان و نوجوانان بین 12 تا 30 سال به همراه دیگر برنامه‌های مخصوص این ماه الهی در مراكز و مساجد شهرهای مختلف كنیا برگزار می شود.

 

منابع:
1 2 3 4 5




دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: ماه مبارك رمضان در آفریقا ، كامرون ، نیجر ، موریتانی ، تانزانیا ، زنگبار ، ماداگاسكار ،
آخرین ویرایش: یکشنبه 24 مرداد 1389 11:37 ق.ظ

ماه مبارك رمضان در آفریقا(2)

یکشنبه 24 مرداد 1389 11:10 ق.ظ

نویسنده : حسین طاهری
ارسال شده در: اجتماعی ، فرهنگی ، دینی و مذهبی ،


ماه مبارك رمضان در سودان
سودان به مناسبت ماه مبارک رمضان مراسم زیادی برپا می کند، از جمله آنها  برگزاری کلاسهای قرآن، احادیث و ارشاد است.این ماه، ماه انجام کارهای نیک و حسنه است، به همین منظور فعالیتهای دینی به طرز وصف ناپذیری در این کشور برپا می شود.

از جمله فعالیتهای این ماه برگزاری مسابقات حفظ قرآن کریم و احادیث نبوی در شهرهای مختلف سودان، کلاسهای تلاوت قرآن کریم و سخنرانی های مختلف به منظور ارشاد و هدایت عمومی است.

از دیگر مراسم این کشور، گستردن سفره های رحمان ( سفره های افطاری ) برای فقراء و نیازمندان است تا علاوه بر افطار و برطرف کردن نیاز خوراک آنها، به اتحاد و همبستگی مردم سودان نیز کمکی کرده باشند .

سفره های رحمان گروهی، خارج از منازل توسط مردم و اهالی سودان، در پیاده روها و مسیر عبور ومرور مردم گسترده می شود تا همه روزه داران برای افطار جمع شوند و بعد از دعای دسته جمعی برای همگان و طلب مغفرت از درگاه خداوند، افطارکنند،  بعد از افطار هم به احادیث نبوی، ارشاد و سخنرانی های هدایتگر گوش کرده و سپس به مساجد برای اداء نماز جماعت می روند .
سفره های ماه رمضان در سودان شیرینی و حلواهای مخصوصی  دارد، از جمله "حلو- مر" که از آرد ذرت تهیه می شود و در تهیه آن زنان محله به یکدیگر کمک می کنند. دیگری "هیل" نام دارد که با آب سرد مخلوط با شکر به منظور طعم خوش آن خورده می شود تا عطش را برطرف کند. " آبریه " غذای دیگری است که آرد ذرت با سفیده تخم مرغ مخلوط می شود و روی آتش طبخ می شود . "عصیده" غذای معروف دیگری  است که با گوشت چرخ کرده به همراه روغن و پیاز قرمز و گوجه فرنگی و نمک تهیه می شود .

ماه مبارك رمضان در تونس

مردم تونس نیز چون دیگر کشورها، برای ماه مبارک رمضان آداب و رسوم خاصی دارند، چراغانی منازل و معابر و صله رحم گسترده از جمله برنامه های ویژه این کشور به مناسبت ماه رمضان است.

ماه رمضان جایگاه ویژه ای میان مردم تونس دارد و همه مردم تونس اعم از فقیر و غنی درجشنهای این ماه شرکت می کنند.

دراین ماه همه ساکنان تونس تمام منازل خود را با چراغها و لامپها تزئین و روشن می کنند، درهر شهری، درخیابانها، کوچه ها و بازارها چراغها را می افروزند و این حرکت غیرعادی در ماههای دیگر سال انجام نمی شود، حتی بازارها و محلات تجاری برای برآورده کردن احتیاجات و نیازهای روزه داران تا ساعات پایان شب باز هستند. 

خانواده های تونسی ماه رمضان را ماه  دلجویی می دانند و به علت تفاوت شیوه زندگی خانواده ها دراین عصر با زمانهای گذشته   و چون فرصتی نادر است، با خانواده درجه یک و افراد خانواده خود دور یک سفره می نشینند و افطار می کنند.  

تونس مانند بیشترمناطق عربی درماه رمضان به منظور "بیداری آشکار فکر وعقیده " و به جهت استقبال وسیع و فراوان مسلمانان برای ادا فریضه الهی وارد مساجد شده و علاوه بر برگزاری کلاسهای قرآن، به سخنرانی،  وعظ و ارشاد می پردازند.

مردم تونس درماه رمضان با شیر و خرما درمساجد افطار می کنند، سپس نماز مغرب می خوانند و دوباره به سفره های افطاری که زنان ظرفهایی به همراه غذاهای دیگری درآن قرار می دهند، بازمی گردند .

غذاهای معروف ماه رمضان که برسرسفره ها آورده می شود، فروان است . از جمله "بریک " که تخم مرغ آب پز، گوشت جوجه یا گوشت چرخ کرده، پیاز و سیب زمینی درروغن سرخ شده است.  غذای دیگر" فریک" است که سوپ جو با گوشت جوجه ویا ماهی است .  غذای دیگری که درسفره افطاری  آنها یافت می شود، طاجین  است که عبارت  است از کیکی که از پنیر رومی و تخم مرغ و سبزیجات و گوشت در فر طبخ می شود. غذای اصلی آنها هنگام افطار و در ماه رمضان سبزیجات و گوشتهای مختلف است که با روغن زیتون سرخ می شود.

 ماه مبارك رمضان در سومالی

در این کشور زمان ثبوت هلال ماه مبارک مختلف است و هر منطقه ای بر مبنای ثبوت رویت ماه در منطقه خود آغاز ماه مبارک را اعلام می کند.

با آغاز ماه مبارک ، مسلمانان پس از نماز کلاس های تلاوت قرآن و درس های علمی و نشست هایی را برگزار می کنند.
مسلمانان سومالی در این ماه، شب های شعر، دید و بازدید و شب زنده داری های گروهی برپا می کنند.
روزه داران افطار خود را با خرما، سمبوسه و آب باز می کنند و سپس برای ادای نماز به مساجدمی روند. آنها برای سحری غداهای 'هریس' و 'ماکارونی' تناول می کنند.
سومالی ها در شب قدر (شب بیست و هفتم) حضور چشمگیری دارند و این شب را به احیا در مساجد و تلاوت قرآن می پردازند و پس از ادای نماز صبح به منازل خود بر می گردند.


ماه مبارك رمضان در سنگال

سنگال كشوری است در غرب قارۀ سیاه، به پایتختی "داكار" با 95000 هزار كیلومتر مربع وسعت و حدود 14 میلیون جمعیت. بیش از 95 در صد مردم سنگال مسلمان هستند كه وضعیت اكثرشان از لحاظ اقتصادی متوسط است.

استقبال

مردم سنگال قبل از آمدن ماه مبارك رمضان، خودشان را برای استقبال از آن آماده می‌كنند ؛ مساجد را تمیز می‌كنند ؛ از یكدیگر حلالیت می‌طلبند ؛ توجهشان را هم به سخنرانی‌های دینی و جلسات قرآن جلب می‌كنند.

مسجد

در این ماه، سنگالی‌هایی كه نسبت به نماز اهمال و سستی می‌كنند هم مرتب به مسجد می‌روند ؛ نماز جماعت می‌خوانند و به تفسیر قرآن گوش می‌دهند.

قرآن

مساجد در این ماه قرآن، از اول تا آخر قرآن را تفسیر می‌كنند. حتی مساجدی هم كه استاد قرآن ندارد، حتماً از جاهای دیگر اساتیدی را دعوت می‌كنند.

نماز ظهر ساعت 5/1 برگزار می‌شود، بعد از نماز ظهر تفسیر قرآن شروع می‌شود و تا بعد از نماز عصر، یعنی حدود ساعت 5 ادامه پیدا می‌كند. مردم خودشان را موظّف می‌دانند كه اگر تفسیر كل قرآن را تا پاپان ماه رمضان تمام نكردند، بعد از ماه رمضان تفسیر قرآن را ادامه دهند تا به سورۀ ناس، یعنی آخرین سورۀ قرآن برسند.

اطعام

بعد از نماز هم عده‌ای از مردم برای نمازگزاران در مساجد غذا می‌برند تا بلافاصله بعد از نماز مغرب از روزه‌داران پذیرایی كنند.

تغذیه

غذای افطار هم معمولاً نان، شیر، قهوه و آب سرد است و البته خرما؛ چون مستحب است كه روزه‌دار با خرما روزه‌اش را باز كند. در سنگال كسی چای نمی‌خورد.

نبم یا یك ساعت بعد از افطار هم غذای اصلی صرف می‌شود. مردم سنگال در ایام عادی سال، در وعده شام به هیچ عنوان برنج نمی‌خورند ؛ اما در ماه رمضان استثناءً شب‏ها نیز برنج مصرف می‌کنند.

تلویزیون

برنامه‌های تلویزیون كه از ساعت 10 صبح تا 3 صبح پخش می‌شود، در این ماه قبل از افطار برنامۀ دینی دارد و بیشتر از سایر ماه‌ها برنامه‌های مذهبی ـ مانند سخنرانی‌های 10 دقیقه‌ای ـ پخش می‌كند.

اما سریال و فیلم ویژۀ این ماه ندارد. فقط بعد از افطار یك فیلم كمدی برای خنده و تفریح مردم پخش می‌كند.

سحر

مردم شب‌ها بعد از نماز در خانه می‌مانند. سحر هم ساعت 4 یك نفر از مردم داوطلبانه در كوچه و خیابان راه می‌رود و مردم را صدا میز‌ند و برای صرف سحری و منجات و عبادت بیدار می‌كند.

شب قدر

به علت در اکثریت بودن اهل سنت، شب قدر دقیقاً معلوم نیست؛ اما بیشتر احتمال می‌دهند كه 27 رمضان شب قدر باشد.

مسجد شب بیست و هفتم مملو از جمعیت می‌شود. مردم تا صبح عبادت می‌كنند، نماز می‌خوانند و ذكر می‌گویند. در سحر این شب هم غذایی كه خانم‌های همان محل پخته‏اند به مسجد برده می‏شود و از مردم پذیرایی می‌كنند. بعد از نماز صبح هم مردم به خانه‌هایشان می‌روند و می‌خوابند.

بانوان

از نظر اهل سنت، بهتر است كه خانم‌ها ـ غیر از نماز جمعه ـ در خانه عبادت كنند و به مسجد نروند. اما خانم‌ها استثنائاً در شب قدر (شب 27 رمضان) به مسجد می‌روند. 

عید فطر

عید فطر در سنگال خیلی مهم است ؛ آنقدر مهم که نزدیك عید، مساجد هم كمی خلوت می‌شود، چون مردم تدارك عید را می‌بینند و خودشان را برای آن آماده می‌كنند‌. در این عید مردم لباس نو می‌خرند و جشن می‌گیرند. خلاصه مثل عید نوروز در ایران است. مردم سنگال فطریه را قبل از نماز و حتی یك روز قبل از عید می‌دهند، تا فقرا هم بتوانند در این عید جشن داشته باشند. 

با غروب روز بیست و نهم ماه شعبان، مسلمانان سنگال برای رویت هلال ماه از منازل خود خارج می شوند تا بر طبق یک سنت قدیمی هلال ماه رمضان را ببینند.
مسلمانان سنگال در این ماه درس های قرآن و تفسیر در همه مساجد پس از نماز ظهر برگزار می کنند تا نماز عصر ادامه دارد.
مسلمانان این کشور بر خلاف سایر کشورهای مسلمان در این ماه، صبح ها مشغول فعالیت هستند و شب ها را به استراحت می گذرانند.
آنها پس از نماز تراویح به منازل خود بر می گردند و معمولا شب زنده داری نمی کنند.
در شب قدر نیز با شوق فراوان به اعتکاف، عبادت، تلاوت قرآن و ادای نماز در مساجد می پردازند و پس از ادای نماز صبح به منازل خود می روند.

 ماه مبارك رمضان در ساحل عاج

ساحل عاج در غرب آفریقا قرار دارد. این کشور حدود 18 میلیون نفر جمعیت دارد. 60 ذرصد مسلمان، 36 درصد مسیحی و بقه دین های دیگری دارند. از لحاظ قومیتی ساحل عاج 63 قبیله است که هر فبیله زبان مخصوص به خودش را دارد.

استقبال

در 15 شعبان عموم مردم این روز را به عنوان عید تلقی و روز را روزه  و شب را جشن می گیرند. قبل از ماه رمضان مردم تمام مواد غذایی لازم در این ماه را تهیه می کنند. به محض اینکه هلال ماه رمضان دیده شود مؤذنان مساجد طبل های بزرگی را به صدا در می آورند تا مردم بدانند که فردا روز اول ماه مبارک رمضان است. شیعیان بعد از نماز عشا با راهنمایی پیش نماز مسجد به خواندن سوره های مخصوص ذکر شده و نمازهای معین می پردازند.

اهل سنت هم در این شب بعد از نماز عشا به اعمال عبادی مشغول هستند و نماز تراویح به صورت جماعت برگزار می کنند. 

(لازم به ذكر است كه نماز تراویح در زمان پیامبر (ص) نبوده و از اموری است كه در زمان خلیفه دوم به عبادات اضافه گردیده و اكنون تنها مورد اهتمام اهل سنت است.) 

 فرهنگ جالب

فرهنگ جالب مردم مهربان ساحل عاج این است که هر مردی برای پدر و مادر و همسر خود مقداری ما یحتاج مربوطه به ماه مبارک را تهیه و به آنها هدیه می دهد. جالب تر اینکه در آنجا هیچ زنی در ماه مبارک از همسر خود دور نمی ماند و یک روز قبل به نزد همسر خود بر می گردد تا در این ماه در کنار شوهر ثواب بیشتری ببرد. اگر خانمی هم مرخصی گرفته باشد از شوهرش اجازه می گیرد و به دیدن پدر و مادرش می رود.

 ختم قرآن

مردم بعد از نماز صبح شروع به قرآن خواندن می کنند، بعد اذکار خاص این ماه را می گویند و سپس به سرکار می روند. در مساجد ساعت 10 تا اذان ظهر تفسیر قرآن برگزار می کنند و در بعد از ظهرها از ساعت 16 تا اذان مغرب . آنها در طول ماه مبارک یک دوره کامل قرآن را برای مردم تفسیر می کنند تا با حقایق الهی آشنا شوند و هر روز به خدای خود نزدیک شوند.

حکایت غیر مسلمانان

در این ماه با وجود اینکه 36درصد مردم مسلمان نیستند، اما رفتار مسلمانان کلاً باعث تأثیر در دیگران می شود.

سیاست و دیانت

چون دولت آنجا لائیک است، مراکز موسیقی و موزیک تعطیل نمی شود.

دعوا، بی دعوا

مردم با هم در این ماه دعوا نمی کند چون اعتقاد دارد از ثوابشان نزد خدا کم می شود و دیر به خدا می رسد.

اول سجود 

 مردم افطار خود را نزدیک اذان به مسجد می برند. مالکی ها اول نماز مغرب را می خوانند و بعد افطار، وهابی ها اول افطار می کنند و بعد نماز می خوانند. شیعیان ابتدا نماز مغرب می خوانند و بعد افطار می کنند.

اطعام

مسلمانان و به خصوص شیعیان در این ماه سعی می کنند هر روز یک غذای خوب و بسیار خوشمزه پخته و آن را به یکی از همسایگان و یا بستگان و یا دوستان و آشنایان به عنوان هدیه بدهند.

 وفات و میلاد

فقط شیعیان اینگونه مراسمها برگزار می کنند. آنها بعد از نماز مغرب و عشا مراسم مخصوصی را در روز معین با خواندن قرآن به همراه سخنرانی و مداحی به زندگی حضرت خدیجه – سلام الله علیها – و امام حسن مجتبی – علیه السلام - می پردازند.

شب قدر

شیعیان به نحوه خود مثل ایران دقیقاً عمل می کنند. در مناطقی که شیعیان زیاد باشند به صورت دسته جمعی مراسمها برگزار می شود. حتی در مناطق سنی نشین. اما اگر در مناطقی شیعه نباشد و یا کم باشد مراسم برگزار نمی شود. و اگر شهر دور نباشد به شهر دیگری برای شرکت در مراسم می روند.

وهابی ها از شب 21 تا 30 رمضات هر شب 4 رکعت نماز می خوانند و بعد سخنرانی و ادامه تهجد و بعد دعا و در نهایت هم آماده می شوند برای سحری و برای نماز صبح.آنها در این 10شب قرآن را ختم می کنند.

مالکی ها فقط یک شب را به عنوان لیله القدر احیا دارند و آن شب 27 است. از ساعت 9 تا اذان صبح. مردم از همه جا می آیند و این شب را شب صدقه دادن نامیده اند. آنها پول می دهند که به فقرا دهند و یا علما به فقرا بدهند. و در طول شب نمی خوابند. در ساحل عاج نقطه ای نیست که مسلمان نباشد به همین دلیل همه جا این گونه عمل می شود.

طهارت درونی؛ لباس مخصوص

لباس مخصوصی در این کشور وجود ندارد. اما در این ماه سعی می کنند که علاوه بر اینکه لباس تمیز و پاکیزه و نو در این ماه بپوشند از لحاظ درونی نیز جدیدتر از گذشته عمل کنند.

غذای مخصوص

برای افطار از شیر برنج ، شربت هم زیاد مصرف می کنند. آنجا برای افطار غذای سبک و بعد از نماز مغرب و عشا مجدداَ غذا می خورند. اما غذای مخصوص خود را در سحر استفاده می کنند.

 عید فطر

عید فطر مراسم سنی ها و شیعه فقط  دراجرای نماز متفاوت و دیگر کارها مثل هم می باشد. سنی ها در ماطق خود در شهر یا روستا قبل از رفتن به نماز یا 2 روز مانده یا شب قبل زکات خود فطر خود را به امام محله می دهند تا بین فقرا تقسیم کند. دراین روز لباس جدید برای اعضای خانواده تهیه و با آن لباسها خود را مزین و به عید می روند. و در این روز به دید و بازدید یکدیگر و عذرخواهی بابت هر مشکلی که قبلاً پیش آمده می پردازندو به بچه ها عیدی و هدیه داده نی شود.

مسلمانان این كشور همه‌ساله هم‌زمان با هفته‌ی پایانی ماه شعبان با شركت درغبارروبی مساجد و منازل خود، تدارك لباس‌های نو و همچنین برگزاری دعا و نیایش به درگاه حق تعالی، با شور و اشتیاق خاص خود به پیشواز این ماه عزیز می‌روند. مسلمانان ساحل عاج همچنین در این ماه پر فضیلت با اِطعام ایتام و ترویج فرهنگ مهرورزی، برگزاری مراسم ویژه‌ی دعا و نیایش، تلاوت قرآن و نیز آموزش قرآن به نوجوانان در مساجد، به میهمانی خدا می‌روند.

این در حالی است كه رادیو «البیان»، شبكه‌ی قرآنی این كشور نیز با پخش برنامه‌های ویژه‌ی ماه نزول قرآن، مسلمانان این كشور را در اجرای مراسم قرآنی همراهی می‌كند.

این شبكه‌ی رادیویی تنها شبكه‌ی اسلامی این كشور است كه با پخش روزانه‌ی تلاوت اساتید قرآن مصری و پخش ویژه‌برنامه‌های اسلامی، مورد توجه جمعیت كثیری از مسلمان این كشور قرار دارد.

یادآوری می‌شود ساحل عاج كه یكی از اعضای سازمان كنفرانس اسلامی(OCI) است، با هجده میلیون جمعیت یكی از كشورهای مهم غرب آفریقا محسوب می‌شود و بر اساس آمارهای غیر رسمی حدود پنجاه الی شصت درصد از این جمعیت را مسلمانان تشكیل می‌دهند.

 


منابع:
1 2 3 4 5


دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: ماه مبارك رمضان در آفریقا ، سودان ، سومالی ، سنگال ، ساحل عاج ،
آخرین ویرایش: یکشنبه 24 مرداد 1389 11:34 ق.ظ

تاریخ مختصر پیدایش شیعیان خوجه اثنی عشری

شنبه 9 مرداد 1389 03:53 ب.ظ

نویسنده : حسین طاهری
ارسال شده در: تاریخی ، دینی و مذهبی ، فرهنگی ،

 

ششصد سال پیش مبلغی به نام پیر صدرالدین به شهر سند هند وارد شد و برخی از مورخان معتقدندكه او از طرف فرقه نزاری كه از جمله شعبات مذهب اسماعیلیه بود، به این ماموریت اعزام شده بود. بعضی دیگر او را یك معلم صوفی ایرانی می دانند.

پیر صدرالدین مدت ها در بین ملاكین متمول هند به نام عمومی تاكرس زندگی می كرد و در زمینه زندگی و اعتقادات آنها مطالعه می كرد. تاكرس ها معتقد بودند كه خدا(ویشنو) در نه حالت در این جهان ظاهر شده است این گروه منتظر ظهور حالت دهم بودند. پیرصدرالدین كوشید آنان را قانع كند كه حضرت علی (ع) دهمین تجسم از ویشنو است. او موفق شد بسیاری از پیروان تاكرس را به آیینی به نام Satpanth یا مسیر حقیقت كه آمیخته ای از اعتقادات هندوها و صوفیان بود گرایش دهد. این نوگرایان توسط پیر صدرالدین به لقب «خوجه» مفتخر شدند. لفظ خوجه از كلمه «خواجه» در زبان فارسی گرفته شده و به معنای فرد متشخص و محترم است.

پس از صدرالدین، چندین نفر دیگر كه خود را «پیر» می نامیدند، به فعالیت های تبلیغاتی مشابهی دست زدند و به تدریج فرقه اسماعیلیه نزاری در بین مردم جا افتاد. در نیمه اول قرن نوزدهم ،با مهاجرت آقاخان اول از ایران به هند، فرقه اسماعیلیه نزاری پیشرفت بیشتری كرد و در بین مردم محبوبیت یافت. كتاب مذهبی این فرقه Das Awatar نام داشت كه تا مدت ها به عنوان كتاب اصلی پیروان اسماعیلیه مورد استفاده قرار می گرفت.

 طبق اسنادی كه از سال 1847 باقی مانده است‌،خوجه ها دز گذشته از اختلافات موجود بین پیروان تشیع و تسنن مطلع نبودند لذا وقتی آقاخان اول(آقا حسن علی شاه) در سال 1861 از خوجه ها خواست كه به مذهب تشیع بگروند، آنان بدون هیچ مقاومتی این امر را پذیرفتند. از آن پس خوجه ها به امامت آقاخان نماز جماعت برگزار می كردند و در مراسم عزاداری شهید كربلا كه در جماعت خانه های اسماعیلیه بر پای می شد، شركت می جستند.

در این زمان خوجه ها در ایالت كوچ و گجرات هند پراكنده بودند و تعدادی نیز به شهرهای مسقط و بمبئی مهاجرت كرده بودند، و در عین حال مقرری خود را به جماعت خانه های اسماعیلی كه مركز اصلی عبادی و گردهمایی های اجتماعی آنان به شمار می رفت،‌ پرداخت می كردند.

اسناد تاریخی حكایت از آن دارد كه آْقاخان اول در سال 1839 كنترل و نظارت بیشتری بر جامعه اعمال كرد كه در نهایت به انشعاب تعدادی از اعضای این جماعت منجر شد. جدایی طلبان حاضر به اطاعت از فرامین دیكتاتوری آقاخان به ویژه در زمینه تعلق كلیه اموال و  دارایی ها به شخص آقاخان نبودند.

در اوایل قرن نوزدهم تعدادی از خوجه ها به هنگام زیارت عتبات عالیه در نجف ضمن ملاقات با یكی از مجتهدین به نام شخص زین العابدین مازندرانی، بر لزوم اعزام مدرس به هند و آموزش تعلیمات اسلامی به آنان تاكید ورزیدند. در پی آن ملاقادر حسین از طرف شیخ مازندرانی به هند عزیمت كرد و پس از استقرار،‌ مدرسه ای ساخت و به تدریس اصول اسلامی و عقاید تشیع مشغول شد.

با ورود تعداد از خوجه ها به كلاس ملاقادر، بین اعضای جماعت خوجه درگیری پیش امد و تعدادی از آنان از جماعت فاصله گرفتند. پیروان آقاخان كه در اكثریت بودند، جدایی طلبان خوجه را در تمامی زمینه ها از جمله روابط اجتماعی و تجاری در تنگنا گذاشتند. طرفداران ملا قادر مجبور بودند نماز جماعت را به طور مخفیانه برپا سازند.

این مناقشات كه حدود سال 1900 میلادی آغاز شده بود، 20 سال ادامه یافت و به تدریج تعداد بیشتر از خوجه ها كه به مذهب اهل البیت گرویده بودند، تصمیم گرفتند برای رهایی از ظلم و جور حاكم،‌ زادگاه خود را ترك كنند.

علاوه بر تظلماتی كه از طرف آقاخان و ایادی او به خوجه های دوازده امامی وارد می شد، بروز قحطی و خشكسالی شرایط اقتصادی نامناسبی را برای این پیروان ائمه اطهار فراهم ساخته بود و لذا خوجه ها تصمیم رفتند برای یافتن فرصت های بهتر و زیستن در شرایط مناسبت تر، به شرق افریقا مهاجرت كنند.

با شروع احداث راه آهنی به طول هزار مایل بین كنیا و اوگاندا و توسعه آن به شهرهای داخلی كنیا توسط انگلیسی ها، بسیاری از هندی ها به بهانه ایجاد فرصت های شغلی، از هند راهی شرق افریقا شدند. در همین هنگام ان دسته از مهاجران اولیه كه در شهرهای زنگبار و مومباسا مغازه هایی را تاسیس كرده بودند در مسیر این قطار دكه هایی ساختند. آنان در این دكه ها به بومیان كالاهای اساسی می فروختند و در مقابل از بازارهای منطقه پوست حیوانات، تولیدات لبنی و غله می خریدند. در شهرهای داخلی آفریقا عرضه و یا به كشورهای خارجی صادر می كدرند.

خوجه ها در هنگام ورود به شرق آفریقا با محیط فرهنگ و زبان بومی ناآشنا بودند لیكن با وحود مشكلات فراوان با برنامه ریزی های مناسب و یاری یكدیگر توانستند به موقعیت های چشمگیری دست یابند. با استقرار هر خانواده خانواده های وابسته آنان نیز به شرق افریقا مهاجرت می كردند. این افراد به تازه واردها كمك می كردند و تجارت خود را در اختیار آنان قرار می دادند.

با رونق گرفتن اواضع تجاری خوجه ها به تدریج و ضعیت مالی خود را بهبود بخشیدند و در بیشتر جماعات با جدیت فعالیت های مذهبی خود را پی گرفتند. آنان با احداث مسجد، حسینیه و مدرسه سعی داشتند به ارزشهای اعتقادی خود پایبند باشند.

بی شك این مهاجران با نفوذ و تاثیر فرهنگ آلمان در تانگانیكا، نفوذ انگلستان در اوگاندا، زنگبار و كنیا، نفوذ فرانسه درماداگاسكار، نفوذ ایتالی در سومالی و تاثیر بلژیك در موزامبیك مواجه بودند و به اهمیت لزوم شناسایی هویت ملی و مذهبی خود واقف بودند. درعین حال اوضاع سیاسی حاكم بر منطقه انان را نگران فراموش شدن ارزشهای مذهبی در نسل جوان می ساخت لذا همواره به مستحكم ساختن ساختار جوامع خود و برقراری وحدت و اتحاد بین اعضا پرداختند و به تدریج موفق شدند در كشورهای مذكور به عنوان یك اقلیت نیرومند و منسجم مذهبی تثبیت شوند.

گفتنی است استقلال و تجزیه هند در سال 1947 موجب مهاجرت تعدادی از خوجه ها به پاكستان شد. در حال حاضر  نیز تعدادی از خوجه ها در شهرهای بمبئی، گجرات، كاچ، كتیاود و كراچی زندگی می كنند. همچنین در كنیا، تانزانیا، زئیر، رواندا،بروندی، موزامبیك، ماداگاسكار،‌جزیره موریس و ری یونیون و تعداد اندكی در اتیوپی، و غرب افریقا ساكن اند. در خاورمیانه تعدادی از خانواده ها در ایران، كویت، بحرین، عربستان سعودی، امارات متحده عربی، مسقط  ویمن سكونت گزیده اند.

در اروپا شیعیان خوجه مقیم انگلستان، فرانسه، بلژیك، نروژ، پرتغال و سوئیس هستند و تعداد زیادی نیز در آمریكا و كانادا سكونت دارند. همچنین تعدا اندكی در سرلانكا، سنگاپور، هنگ كنگ و استرالیا ساكن شده اند

البته جمعیت 125000 نفری شیعیان خوجه در مقایسه با جمعیت 118 میلیون نفری شیعیان دوازده امامی فعلی در سراسر جهان بسیار اندك است ، لیكن این افراد موفق شده اند با تبعیت از برنامه های منظم، تلاش و پشتكار چشمگیر در مدت كوتاهی به موفقیت های جهانی قابل توجهی دست یابند و در سرزمین های مختلف اثر گذار باشند.

منبع: كتاب شعیان خوجه در آئینه تاریخ، تالیف زهرا روغنی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی




دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: تاریخ مختصر پیدایش شیعیان خوجه اثنی عشری ، شرق آفریقا ،
آخرین ویرایش: - -

پادشاهان آفریقایی

پنجشنبه 30 اردیبهشت 1389 11:44 ق.ظ

نویسنده : حسین طاهری
ارسال شده در: شخصیت ها ، اجتماعی ، فرهنگی ،

 

«نجای كامگو جوزف» معروف به پلنگ طلایی؛ پادشاه قبایل باندوگون در كامرون؛ وی خودش را برادر حیوانات شجاع و قوی می داند. جوزف مدعی است كه می تواند خود را به پلنگ تبدیل كند!!!

«اسیدیو آدو دانكوای سوم»؛ فرمانروای قبایل آكروپونگ در غنا و مشاور اقتصادی پادشاه غنا و عاشق جنگ است. وی كه دانش آموخته دانشگاه های لندن است پس از فراغت از تحصیل به كشورش باز می گردد و پادشاه منطقه ی آكروپونگ می شود. این پادشاه معتقد است كودكی كه در تصویر روبرویش نشسته، روحش است. این روح حمایت شده از جانب بت هاست و پادشاه را از بیماری ها، شرارت ها و ارواح پلید محافظت می كند. پادشاه بر این باور است كه این كودك نباید مریض یا زخمی شود و اگر این كودك بمیرد، آن روز، روز مرگ پادشاه خواهد بود.

سلطان عثمان اول؛ پادشاهی در نیجریه،وی كه مبلغ اسلام در نیجریه بود، 15 روز پس از گرفتن این عكس دار فانی را وداع گفت. بیش از 50 سال در نیجریه حكمرانی كرد و ذریه وی اكنون بنا به وصیتش، مردم را در این كشور به اسلام فرا می خوانند.

«نیامی كوك مابینچ» پادشاه قبایل كبا در كنگو؛ در بیست سالگی به حكومت رسید و اكنون 50 سال سن دارد. گفته می شود كارهای خارق العاده ای می كند.

عرف و آداب قبیله ای چند موضوع را بر وی الزام آور می كند كه برخی از آنها عبارتند از:

  1. نمی تواند روی زمین بنشیند
  2. نمی تواند بر روی زمین زراعی راه برود.
  3. نباید كسی او را در حال خوردن ببیند.
  4. بدون آشپز شخصی به مسافرت نمی رود.

همچنین وزن لباسهایش تقریبا 42 كیلواست كه در طول عمرش فقط 3 بار آنها را عوض می كند.

 


دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: پادشاهان آفریقایی ، نیجریه ، كامرون ، غنا ، كنگو ،
آخرین ویرایش: پنجشنبه 30 اردیبهشت 1389 02:19 ب.ظ