ماه مبارك رمضان در آفریقا(2)
یکشنبه 24 مرداد 1389 11:10 ق.ظ
ارسال شده در: اجتماعی ، فرهنگی ، دینی و مذهبی ،

ماه
مبارك رمضان در سودان
سودان به مناسبت ماه مبارک رمضان مراسم زیادی برپا می کند، از جمله آنها
برگزاری کلاسهای قرآن، احادیث و ارشاد است.این ماه، ماه
انجام کارهای نیک و حسنه است، به همین منظور فعالیتهای دینی به طرز وصف
ناپذیری در این کشور برپا می شود.
از جمله فعالیتهای این ماه برگزاری مسابقات حفظ قرآن کریم و احادیث نبوی در شهرهای مختلف سودان، کلاسهای تلاوت قرآن کریم و سخنرانی های مختلف به منظور ارشاد و هدایت عمومی است.
از دیگر مراسم این کشور، گستردن سفره های رحمان ( سفره های افطاری ) برای فقراء و نیازمندان است تا علاوه بر افطار و برطرف کردن نیاز خوراک آنها، به اتحاد و همبستگی مردم سودان نیز کمکی کرده باشند .
سفره های رحمان گروهی، خارج از منازل توسط مردم و
اهالی سودان، در پیاده روها و مسیر عبور ومرور مردم گسترده می شود تا همه
روزه داران برای افطار جمع شوند و بعد از دعای دسته جمعی برای همگان و طلب
مغفرت از درگاه خداوند، افطارکنند، بعد از افطار هم به احادیث نبوی، ارشاد و
سخنرانی های هدایتگر گوش کرده و سپس به مساجد برای اداء نماز
جماعت می روند .
سفره های ماه رمضان در سودان شیرینی و حلواهای مخصوصی دارد،
از جمله "حلو- مر" که از آرد ذرت تهیه می
شود و در تهیه آن زنان محله به یکدیگر کمک می کنند. دیگری "هیل"
نام دارد که با آب سرد مخلوط با شکر به منظور طعم خوش آن خورده می
شود تا عطش را برطرف کند. " آبریه " غذای دیگری است که آرد
ذرت با سفیده تخم مرغ مخلوط می شود و روی آتش طبخ می شود . "عصیده" غذای
معروف دیگری است که با گوشت چرخ کرده به همراه روغن و پیاز قرمز و گوجه
فرنگی و نمک تهیه می شود .
ماه مبارك رمضان در تونس
مردم تونس نیز چون دیگر کشورها، برای ماه مبارک رمضان آداب و رسوم خاصی دارند، چراغانی منازل و معابر و صله رحم گسترده از جمله برنامه های ویژه این کشور به مناسبت ماه رمضان است.
ماه رمضان جایگاه ویژه ای میان مردم تونس دارد و همه مردم تونس اعم از فقیر و غنی درجشنهای این ماه شرکت می کنند.
دراین ماه همه ساکنان تونس تمام منازل خود را با چراغها و لامپها تزئین و روشن می کنند، درهر شهری، درخیابانها، کوچه ها و بازارها چراغها را می افروزند و این حرکت غیرعادی در ماههای دیگر سال انجام نمی شود، حتی بازارها و محلات تجاری برای برآورده کردن احتیاجات و نیازهای روزه داران تا ساعات پایان شب باز هستند.
خانواده های تونسی ماه رمضان را ماه دلجویی می دانند و به علت تفاوت شیوه زندگی خانواده ها دراین عصر با زمانهای گذشته و چون فرصتی نادر است، با خانواده درجه یک و افراد خانواده خود دور یک سفره می نشینند و افطار می کنند.
تونس مانند بیشترمناطق عربی درماه رمضان به منظور "بیداری آشکار فکر وعقیده " و به جهت استقبال وسیع و فراوان مسلمانان برای ادا فریضه الهی وارد مساجد شده و علاوه بر برگزاری کلاسهای قرآن، به سخنرانی، وعظ و ارشاد می پردازند.
مردم تونس درماه رمضان با شیر و خرما درمساجد افطار می کنند، سپس نماز مغرب می خوانند و دوباره به سفره های افطاری که زنان ظرفهایی به همراه غذاهای دیگری درآن قرار می دهند، بازمی گردند .
غذاهای معروف ماه رمضان که برسرسفره ها آورده می شود، فروان است . از جمله "بریک " که تخم مرغ آب پز، گوشت جوجه یا گوشت چرخ کرده، پیاز و سیب زمینی درروغن سرخ شده است. غذای دیگر" فریک" است که سوپ جو با گوشت جوجه ویا ماهی است . غذای دیگری که درسفره افطاری آنها یافت می شود، طاجین است که عبارت است از کیکی که از پنیر رومی و تخم مرغ و سبزیجات و گوشت در فر طبخ می شود. غذای اصلی آنها هنگام افطار و در ماه رمضان سبزیجات و گوشتهای مختلف است که با روغن زیتون سرخ می شود.
ماه مبارك رمضان در سومالی
در این کشور زمان ثبوت هلال ماه مبارک مختلف است و هر منطقه ای بر مبنای ثبوت رویت ماه در منطقه خود آغاز ماه مبارک را اعلام می کند.
با آغاز ماه مبارک ،
مسلمانان پس از نماز کلاس های تلاوت قرآن و درس های علمی و نشست هایی را برگزار می
کنند.
مسلمانان سومالی در این ماه، شب های شعر، دید و بازدید و شب زنده داری های گروهی برپا
می کنند.
روزه داران افطار خود را با خرما، سمبوسه و آب باز می کنند و سپس برای ادای نماز به
مساجدمی روند. آنها برای سحری غداهای 'هریس' و 'ماکارونی' تناول می کنند.
سومالی ها در شب قدر (شب بیست و هفتم) حضور چشمگیری دارند و این شب را به احیا در مساجد
و تلاوت قرآن می پردازند و پس از ادای نماز صبح به منازل خود بر می گردند.
ماه مبارك رمضان در سنگال
سنگال كشوری است در غرب قارۀ سیاه، به پایتختی "داكار" با 95000 هزار كیلومتر مربع وسعت و حدود 14 میلیون جمعیت. بیش از 95 در صد مردم سنگال مسلمان هستند كه وضعیت اكثرشان از لحاظ اقتصادی متوسط است.
استقبال
مردم سنگال قبل از آمدن ماه مبارك رمضان، خودشان را برای استقبال از آن آماده میكنند ؛ مساجد را تمیز میكنند ؛ از یكدیگر حلالیت میطلبند ؛ توجهشان را هم به سخنرانیهای دینی و جلسات قرآن جلب میكنند.
مسجد
در این ماه، سنگالیهایی كه نسبت به نماز اهمال و سستی میكنند هم مرتب به مسجد میروند ؛ نماز جماعت میخوانند و به تفسیر قرآن گوش میدهند.
قرآن
مساجد در این ماه قرآن، از اول تا آخر قرآن را تفسیر میكنند. حتی مساجدی هم كه استاد قرآن ندارد، حتماً از جاهای دیگر اساتیدی را دعوت میكنند.
نماز ظهر ساعت 5/1 برگزار میشود، بعد از نماز ظهر تفسیر قرآن شروع میشود و تا بعد از نماز عصر، یعنی حدود ساعت 5 ادامه پیدا میكند. مردم خودشان را موظّف میدانند كه اگر تفسیر كل قرآن را تا پاپان ماه رمضان تمام نكردند، بعد از ماه رمضان تفسیر قرآن را ادامه دهند تا به سورۀ ناس، یعنی آخرین سورۀ قرآن برسند.
اطعام
بعد از نماز هم عدهای از مردم برای نمازگزاران در مساجد غذا میبرند تا بلافاصله بعد از نماز مغرب از روزهداران پذیرایی كنند.
تغذیه
غذای افطار هم معمولاً نان، شیر، قهوه و آب سرد است و البته خرما؛ چون مستحب است كه روزهدار با خرما روزهاش را باز كند. در سنگال كسی چای نمیخورد.
نبم یا یك ساعت بعد از افطار هم غذای اصلی صرف میشود. مردم سنگال در ایام عادی سال، در وعده شام به هیچ عنوان برنج نمیخورند ؛ اما در ماه رمضان استثناءً شبها نیز برنج مصرف میکنند.
تلویزیون
برنامههای تلویزیون كه از ساعت 10 صبح تا 3 صبح پخش میشود، در این ماه قبل از افطار برنامۀ دینی دارد و بیشتر از سایر ماهها برنامههای مذهبی ـ مانند سخنرانیهای 10 دقیقهای ـ پخش میكند.
اما سریال و فیلم ویژۀ این ماه ندارد. فقط بعد از افطار یك فیلم كمدی برای خنده و تفریح مردم پخش میكند.
سحر
مردم شبها بعد از نماز در خانه میمانند. سحر هم ساعت 4 یك نفر از مردم داوطلبانه در كوچه و خیابان راه میرود و مردم را صدا میزند و برای صرف سحری و منجات و عبادت بیدار میكند.
شب قدر
به علت در اکثریت بودن اهل سنت، شب قدر دقیقاً معلوم نیست؛ اما بیشتر احتمال میدهند كه 27 رمضان شب قدر باشد.
مسجد شب بیست و هفتم مملو از جمعیت میشود. مردم تا صبح عبادت میكنند، نماز میخوانند و ذكر میگویند. در سحر این شب هم غذایی كه خانمهای همان محل پختهاند به مسجد برده میشود و از مردم پذیرایی میكنند. بعد از نماز صبح هم مردم به خانههایشان میروند و میخوابند.
بانوان
از نظر اهل سنت، بهتر است كه خانمها ـ غیر از نماز جمعه ـ در خانه عبادت كنند و به مسجد نروند. اما خانمها استثنائاً در شب قدر (شب 27 رمضان) به مسجد میروند.
عید فطر
عید فطر در سنگال خیلی مهم است ؛ آنقدر مهم که نزدیك عید، مساجد هم كمی خلوت میشود، چون مردم تدارك عید را میبینند و خودشان را برای آن آماده میكنند. در این عید مردم لباس نو میخرند و جشن میگیرند. خلاصه مثل عید نوروز در ایران است. مردم سنگال فطریه را قبل از نماز و حتی یك روز قبل از عید میدهند، تا فقرا هم بتوانند در این عید جشن داشته باشند.
با غروب روز بیست و
نهم ماه شعبان، مسلمانان سنگال برای رویت هلال ماه از منازل خود خارج می شوند تا
بر طبق یک سنت قدیمی هلال ماه رمضان را ببینند.
مسلمانان سنگال در این ماه درس های قرآن و تفسیر در همه مساجد پس از نماز ظهر برگزار
می کنند تا نماز عصر ادامه دارد.
مسلمانان این کشور بر خلاف سایر کشورهای مسلمان در این ماه، صبح ها مشغول فعالیت هستند
و شب ها را به استراحت می گذرانند.
آنها پس از نماز تراویح به منازل خود بر می گردند و معمولا شب زنده داری نمی کنند.
در شب قدر نیز با شوق فراوان به اعتکاف، عبادت، تلاوت قرآن و ادای نماز در مساجد می
پردازند و پس از ادای نماز صبح به منازل خود می روند.
ماه مبارك رمضان در ساحل عاج
ساحل عاج در غرب آفریقا قرار دارد. این کشور حدود 18 میلیون نفر جمعیت دارد. 60 ذرصد مسلمان، 36 درصد مسیحی و بقه دین های دیگری دارند. از لحاظ قومیتی ساحل عاج 63 قبیله است که هر فبیله زبان مخصوص به خودش را دارد.
استقبال
در 15 شعبان عموم مردم این روز را به عنوان عید تلقی و روز را روزه و شب را جشن می گیرند. قبل از ماه رمضان مردم تمام مواد غذایی لازم در این ماه را تهیه می کنند. به محض اینکه هلال ماه رمضان دیده شود مؤذنان مساجد طبل های بزرگی را به صدا در می آورند تا مردم بدانند که فردا روز اول ماه مبارک رمضان است. شیعیان بعد از نماز عشا با راهنمایی پیش نماز مسجد به خواندن سوره های مخصوص ذکر شده و نمازهای معین می پردازند.
اهل سنت هم در این شب بعد از نماز عشا به اعمال عبادی مشغول هستند و نماز تراویح به صورت جماعت برگزار می کنند.
(لازم به ذكر است كه نماز تراویح در زمان پیامبر (ص) نبوده و از اموری است كه در زمان خلیفه دوم به عبادات اضافه گردیده و اكنون تنها مورد اهتمام اهل سنت است.)
فرهنگ جالب
فرهنگ جالب مردم مهربان ساحل عاج این است که هر مردی برای پدر و مادر و همسر خود مقداری ما یحتاج مربوطه به ماه مبارک را تهیه و به آنها هدیه می دهد. جالب تر اینکه در آنجا هیچ زنی در ماه مبارک از همسر خود دور نمی ماند و یک روز قبل به نزد همسر خود بر می گردد تا در این ماه در کنار شوهر ثواب بیشتری ببرد. اگر خانمی هم مرخصی گرفته باشد از شوهرش اجازه می گیرد و به دیدن پدر و مادرش می رود.
ختم قرآن
مردم بعد از نماز صبح شروع به قرآن خواندن می کنند، بعد اذکار خاص این ماه را می گویند و سپس به سرکار می روند. در مساجد ساعت 10 تا اذان ظهر تفسیر قرآن برگزار می کنند و در بعد از ظهرها از ساعت 16 تا اذان مغرب . آنها در طول ماه مبارک یک دوره کامل قرآن را برای مردم تفسیر می کنند تا با حقایق الهی آشنا شوند و هر روز به خدای خود نزدیک شوند.
حکایت غیر مسلمانان
در این ماه با وجود اینکه 36درصد مردم مسلمان نیستند، اما رفتار مسلمانان کلاً باعث تأثیر در دیگران می شود.
سیاست و دیانت
چون دولت آنجا لائیک است، مراکز موسیقی و موزیک تعطیل نمی شود.
دعوا، بی دعوا
مردم با هم در این ماه دعوا نمی کند چون اعتقاد دارد از ثوابشان نزد خدا کم می شود و دیر به خدا می رسد.
اول سجود
مردم افطار خود را نزدیک اذان به مسجد می برند. مالکی ها اول نماز مغرب را می خوانند و بعد افطار، وهابی ها اول افطار می کنند و بعد نماز می خوانند. شیعیان ابتدا نماز مغرب می خوانند و بعد افطار می کنند.
اطعام
مسلمانان و به خصوص شیعیان در این ماه سعی می کنند هر روز یک غذای خوب و بسیار خوشمزه پخته و آن را به یکی از همسایگان و یا بستگان و یا دوستان و آشنایان به عنوان هدیه بدهند.
وفات و میلاد
فقط شیعیان اینگونه مراسمها برگزار می کنند. آنها بعد از نماز مغرب و عشا مراسم مخصوصی را در روز معین با خواندن قرآن به همراه سخنرانی و مداحی به زندگی حضرت خدیجه – سلام الله علیها – و امام حسن مجتبی – علیه السلام - می پردازند.
شب قدر
شیعیان به نحوه خود مثل ایران دقیقاً عمل می کنند. در مناطقی که شیعیان زیاد باشند به صورت دسته جمعی مراسمها برگزار می شود. حتی در مناطق سنی نشین. اما اگر در مناطقی شیعه نباشد و یا کم باشد مراسم برگزار نمی شود. و اگر شهر دور نباشد به شهر دیگری برای شرکت در مراسم می روند.
وهابی ها از شب 21 تا 30 رمضات هر شب 4 رکعت نماز می خوانند و بعد سخنرانی و ادامه تهجد و بعد دعا و در نهایت هم آماده می شوند برای سحری و برای نماز صبح.آنها در این 10شب قرآن را ختم می کنند.
مالکی ها فقط یک شب را به عنوان لیله القدر احیا دارند و آن شب 27 است. از ساعت 9 تا اذان صبح. مردم از همه جا می آیند و این شب را شب صدقه دادن نامیده اند. آنها پول می دهند که به فقرا دهند و یا علما به فقرا بدهند. و در طول شب نمی خوابند. در ساحل عاج نقطه ای نیست که مسلمان نباشد به همین دلیل همه جا این گونه عمل می شود.
طهارت درونی؛ لباس مخصوص
لباس مخصوصی در این کشور وجود ندارد. اما در این ماه سعی می کنند که علاوه بر اینکه لباس تمیز و پاکیزه و نو در این ماه بپوشند از لحاظ درونی نیز جدیدتر از گذشته عمل کنند.
غذای مخصوص
برای افطار از شیر برنج ، شربت هم زیاد مصرف می کنند. آنجا برای افطار غذای سبک و بعد از نماز مغرب و عشا مجدداَ غذا می خورند. اما غذای مخصوص خود را در سحر استفاده می کنند.
عید فطر
عید فطر مراسم سنی ها و شیعه فقط دراجرای نماز متفاوت و دیگر کارها مثل هم می باشد. سنی ها در ماطق خود در شهر یا روستا قبل از رفتن به نماز یا 2 روز مانده یا شب قبل زکات خود فطر خود را به امام محله می دهند تا بین فقرا تقسیم کند. دراین روز لباس جدید برای اعضای خانواده تهیه و با آن لباسها خود را مزین و به عید می روند. و در این روز به دید و بازدید یکدیگر و عذرخواهی بابت هر مشکلی که قبلاً پیش آمده می پردازندو به بچه ها عیدی و هدیه داده نی شود.
مسلمانان این كشور همهساله همزمان با هفتهی پایانی ماه شعبان با شركت درغبارروبی مساجد و منازل خود، تدارك لباسهای نو و همچنین برگزاری دعا و نیایش به درگاه حق تعالی، با شور و اشتیاق خاص خود به پیشواز این ماه عزیز میروند. مسلمانان ساحل عاج همچنین در این ماه پر فضیلت با اِطعام ایتام و ترویج فرهنگ مهرورزی، برگزاری مراسم ویژهی دعا و نیایش، تلاوت قرآن و نیز آموزش قرآن به نوجوانان در مساجد، به میهمانی خدا میروند.
این در حالی است كه رادیو «البیان»، شبكهی قرآنی این كشور نیز با پخش برنامههای ویژهی ماه نزول قرآن، مسلمانان این كشور را در اجرای مراسم قرآنی همراهی میكند.
این شبكهی رادیویی تنها شبكهی اسلامی این كشور است كه با پخش روزانهی تلاوت اساتید قرآن مصری و پخش ویژهبرنامههای اسلامی، مورد توجه جمعیت كثیری از مسلمان این كشور قرار دارد.
یادآوری میشود ساحل عاج كه یكی از اعضای سازمان كنفرانس اسلامی(OCI) است، با هجده میلیون جمعیت یكی از كشورهای مهم غرب آفریقا محسوب میشود و بر اساس آمارهای غیر رسمی حدود پنجاه الی شصت درصد از این جمعیت را مسلمانان تشكیل میدهند.
1 2 3 4 5
دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: ماه مبارك رمضان در آفریقا ، سودان ، سومالی ، سنگال ، ساحل عاج ،
آخرین ویرایش: یکشنبه 24 مرداد 1389 11:34 ق.ظ
ماه مبارك رمضان در آفریقا(1)
یکشنبه 24 مرداد 1389 11:06 ق.ظ
ارسال شده در: اجتماعی ، دینی و مذهبی ،

مسلمانان جهان در ماه مبارك رمضان فرهنگ و رسومات مختلفی دارند اما آداب و رسومات مردم مسلمان آفریقا علی رغم مشكلات و سختی های موجود در این قاره، رنگ و بوی خاصی دارد.
ماه مبارك رمضان در نیجریه
۵۰ درصد از مردم نیجریه مسلمان و ۴۰ درصد مسیحی هستند و زبان رسمی این کشور انگلیسی است. نیجریه حداقل 7 میلیون نفر شیعه دارد.
استقبال
مردم نیجریه با تمیز و آماده کردن مساجد برای اقامۀ نماز و جلسات قرآن و تفسیر، به استقبال ماه مبارک میروند. با ثبوت هلال، مردم جشنهای باشکوهی برگزار میکنند و با زدن طبل، در خیابانها میچرخند و سرود میخوانند.
آغاز ماه
اكثریت مردم، شروع ماه مبارك رمضان را با اعلام و اعلان «سلطان» قبول میکنند؛، اما پیروان صوفیه سخن سلطان را قبول ندارند و میگویند ما خودمان باید با چشم خودمان هلال ماه را ببینیم، لذا معمولاً آنها هر سال 2 روز بعد از اکثریت مردم روزه میگیرند.
(سلطان، شخصی از نسل پادشاهان گذشته نیجریه است که اگرچه اکنون ـ در حکومت جمهوری ـ قدرت رسمی ندارد ولی کماکان دارای قدرت بومی و نفوذ دینی است و اموری مانند حج، استهلال و مساجد زیر نظر وی و نمایندگانش در ایالات ـ یا همان سلطانهای محلی ـ برگزار میشود. روز بیستم مرداد امسال (1388) خبر رسید که مسلمانان نیجریه پس از سالها اختلاف برای درنظر گرفتن یک روز واحد برای آغاز ماه مبارک رمضان، امسال تصمیم گرفتند وحدت خود را تقویت کرده و در سراسر کشور یک روز مشترک را به عنوان آغاز ماه مبارک رمضان در نظر گیرند. «سلطان سوکوتو» در این باره گفت: ما از اختلافهای همیشگی میان مسلمانان درباره ماه مبارک رمضان و عید فطر دلسرد شده ایم، درحالی که اسلام یکی است و لزوم صدای واحد مسلمانان، بیش از سایر مواقع ضرورت دارد. ما از اختلافات مسلمانان شمال و جنوب نیجریه درباره آغاز ماه مبارک رمضان در سال گذشته ابراز تأسف میکنیم؛ رویدادهایی که مایه شرم است.)
تغذیه
مردم نیجریه در این ماه معمولاً غذاهای مخصوصی دارند و مصرف میوه هم در این ماه بیشتر میشود. زنان برای افطار غذاهایی همچون "العصیدة"، "الدویا"، "حلیم" و "اذنجی"و برای سحر "التو" فراهم میکنند. فرنی، شیر، چای و غذاهایی شبیه فلافل نیز جزء خوردنیهای محبوب این ماه است.
افطار
چون مردم با یكدیگر ارتباط دارند، چند خانواده افطارهایشان را بر میدارند و جلوی خانه یک نفر از همسایگان یك سفره پهن میکنند و با هم افطار میکنند، این رسم در دنیای صنعتی امروز، کمتر شده است.بعضی از مردم هم طبقهایی را در نزدیکی مساجد قرار میدهند و پس از نماز مغرب، با یکدیگر به تناول افطار مشغول میشوند.
اطعام
ثروتمندان نیجریه در این ماه به دیگران هدیه میدهند و فقرا را اطعام میکنند. علاوه یر این، ثروتنمدان در بعضی از ایالتهای 36گانه تیجریه، بودجهای اختصاص میدهند تا برای فقرا افطار و سحری تهیه شود.
صلوات
از عادات مسلمانان نیجریه در این ماه، فرستادن صلوات بر پیامبر (ص) و خواندن مناجات و دعاهای مخصوص است.
وضعیت امنیتی
به مصداق حدیث پیامبر كه فرمودند «در ماه مبارك رمضان، شیطان در بند میشود» گویی گناه در این ماه در نیجریه اسیر میشود، تا جایی که حتی زنان فاحشه کارهای بدشان را تعطیل میکنند و سجاده پهن میکنند!
در واقع مردم احساس میکنند گناهان تعطیل میشود. لذا وضعیت امنیتی از تمام ماهها بیشتر میشود، این مسلّم است. دزدی و سرقت حتی تا 95 درصد كمتر میشود.
تلویزیون
تلویزیون نیجریه در این ماه همیشه سخنرانی قرآن و تفسیر پخش میكند. متأسفانه هنوز از علمای مكتب اهلبیت(ع) برای سخنرانی در تلویزیون دعوت نكردهاند.
وهابیت
دشمنان مكتب اهلبیت(ع) منتظر میمانند تا ماه رمضان بشود تا فعالیت و سخنرانی علیه تشیع را مضاعف کنند. دروغها و تهمتهایی كه آنها به پیروان اهلبیت(ع) نسبت میدهند به اندازهای است كه ما هر سال تصور میكردیم بعد از ماه رمضان، شیعهای وجود نخواهد داشت!
شب قدر
مسلمانان نیجریه معتقدند که شب قدر، شب بیست و هفتم ماه رمضان است؛ لذا بعید است كسی در این شب بخوابد. مردم به مسجد میروند و به عبادت و احیاء میپردازند و بعد از نماز صبح به منزل بازمیگردند.
بازیهای ویژه
از دهم تا بیستم ماه مبارك رمضان یك نوع بازی فرهنگی بین بچههای هشت تا پانزده ساله به شكل طنز و كمدی به مدت یك ساعت، بعد از نماز مغرب و عشاء برگزار میشود.
بچهها در این بازی، نقش پرندهای را بازی میكنند كه گرسنه است و آب و دانه میخواهد و مردم باید با مهربانی به آن پرنده كمك كنند؛ چرا كه در این ماه مردم باید مهربان باشند. نمایش دیگر، بازی در نقش عالمان بیعمل است. بعضیها هم در ی ضمن یک بازی محلی، سر به سر كسانی كه سنشان زیاد شده ولی هنوز ازدواج نكردهاند، میگذارند. كسی از یان بازیها ناراحت نمیشود، بلکه شیرینی و خاطرهانگیز بودن ماه مبارک را دوچندان میکند.
عید فطر
عید فطر را سلطان را از طریق رادیو اعلام میكند. (رادیو در نیجریه بسیار فراگیر است و همه ـ حتی چوپانها ـ كنار دستشان رادیو دارند).
برای عید فطر و قربان در نیجریه، باید لباس نو دوخته شود. بچههایی كه لباس نو نپوشند ناراحت میشوند و حتی ممکن است بقیه بچهها آنها را مسخره كنند! مردم در این روز لباس نوی خود را میپوشند و به نماز و جشن مشغول میشوند.
با ثبوت هلال ماه مبارک
رمضان، مسلمانان نیجریه جشن های باشکوهی را برگزار می کنند و در خیابان های اصلی
شهر با زدن طبل می چرخند و سرود هایی را به یمن ورود به ماه روزه، ماه خیر و ماه
احسان می خوانند.
مسلمانان این کشور با همسایگان خود افطاری را تناول می کنند و افطاری ها را در
سینی ها و طبق هایی در نزدیک مساجد قرار داده و پس از ادای نماز مغرب با یکدیگر
مشغول تناول غذا می شوند، همچنین زنان نیز در مکان مخصوصی با یکدیگر روزه خود را
باز می کنند.
زنان مسلمان در این ماه غذایی چون 'العصیده'، 'الدویا' و 'اذنجی' را تهیه می کنند
و در سحری نیز غذایی مانند' التو' و شیر و چای می خورند.
از عادت های مسلمان در این ماه فرستادن صلوات، خواندن مناجات ها و دعاهای مخصوص
است.
مسلمانان نیجریه معتقدند شب بسیت و هفتم، شب قدر است و این شب را به عبادت و
نیایش، ادای نماز و شب زنده داری در مساجد می گذراند.
ماه مبارك
رمضان در مغرب
ماه مبارک رمضان
در میان مردم مغرب از جایگاه بسیار رفیعی برخوردار است، آنها آداب و رسوم خاصی در
این ایام دارند که با گذشت قرنها از ورود اسلام به این کشور همچنان حفظ شده اند
چرا که ماه رمضان از ماههای مقدس بوده و زندگی و عبادت را در میان آنها زنده کرده
است.
مردم مغرب آداب و رسوم خاصی در ماه مبارک رمضان دارند، آنها قبل از فرا رسیدن ماه مبارک رمضان، یعنی از اواخر ماه شعبان از صبح زود خود را برای استقبال از این ماه آماده می کنند و با تعارف انواع شیرینیها این ماه را به یکدیگر بشارت داده و به یکدیگر تبریک و تهنیت می گویند.
آنها به زینت و آراستن خیابانها و مغازه های خود اقدام می کنند به طوری که خیابانهای مغرب تا زمان طلوع خورشید روشن است.
سفره های افطار در مغرب از چای با نعناع، چای سبز به همراه دیگر نوشیدنیهای سرد و گیاهی طبیعی که برای دستگاه گوارش مفید است و بوی مطبوعی هم دارد، سرشار است و سوپ، خرما، شیر و تخم مرغ نیز در سفره های آنها دیده می شود. زنان خانه دار در مغرب در حد خیلی زیادی به آراستن خانه های خود می پردازند و در ایام ماه رمضان به استقبال از میهمانان خود، خانواده و همسایه ها می روند، چرا که صله رحم در این ماه از ارزش بالایی برخوردار است .
مادران مغربی برای فرزندان خوند حکایتهای دینی تعریف می کند تا آنها برای رفتن به مسجد تشویق شوند.
از زمان ملک محمد سادس پادشاه مغرب در سال 1999 مؤسسه حسن ثانی در مغرب تأسیس شد تا به خانواده های نیازمند و فقیر شکر، روغن، شیرینی و دیگر مایحتاج آنها را بدهد. در این ماه شوراهای مختلف اسلامی و خیریه سفره های افطاری می گسترانند تا همه مردم به ویژه کسانی که نیازمندان واقعی هستند، از آن بهره مند شوند.
عبادت در ماه مبارک رمضان در این کشور جلوه خاصی دارد، مساجد در زمان اقامه نمازمملو از جمعیت می شوند و کمتر کسی در خانه های خود می ماند. در ماه رمضان هیچ مغازه ای وجود ندارد که بدون مشتری باشد، گاهی اوقات قیمت کالاها کاهش چشمگیری می یابد و در واقع افزایش قیمت در ماه رمضان غیر مفهوم است.
در ماه مبارک رمضان مساجد مغرب مملو از نمازگزاران می شود تا جاییکه خیاباهای اطراف با صفهای نمازگزاران مسدود می گردد و حرکت اتومبیلها در خیابانهای نزدیک مساجد متوقف می شود و چنان صحنه ای معنوی را به وجود می آید که انسان آرزو می کند که ای کاش همه ایام سال ماه رمضان بود. پس از نماز عصر همه نمازگزاران برای خواندن حزبهای قرآن به صورت گروهی جمع می شوند و در ادامه آن دروس دینی را فرا می گیرند.
روزنامه های دینی، کتابهای فرهنگی در این ایام رواج بسیاری دارند و قرائت قرآن بسیار افزایش می یابد. رسانه های گروهی نیز برنامه های دینی را به منظور بهره گیری مسلمانان از ماه مبارک رمضان ارائه می کنند.
در نیمه ماه مبارک رمضان بیشتر شهرهای مغرب جشنی برپا می کنند که در آن به دیدار خانواده ها و دوستان می روند و برای افطاری غذا درست می کنند و به نیازمندان و فقیران صدفه می دهند، قبل از فرارسیدن این شب بیشتر خانواده های مغربی مرغ زنده می خرند و در نیمه ماه رمضان برای خانواده های خود با کشتن آن غذا درست می کنند. در شبهای قدر و شب بیست و هفتم که ایام بسیار ارزشمند است مسلمانان تا صبح بیدار می مانند و شب زنده داری می کنند.
ماه مبارك رمضان در مصر
مردم مصر چون دیگر کشورها، برای ماه مبارک رمضان آداب و رسوم خاصی دارند. آنچه در ذیل می آید نگاهی اجمالی به این آداب و مراسم است.
مناسبتهای دینی و غیر دینی درمصر با انواع و اقسام غذاها و نوشیدنیها همراه هستند، به طوری که در هرخانه مصری به ازای هر مناسبت غذای معینی وجود دارد و شادی مصریان جز با آن خوراک و نوشیدنی تکمیل نمی گردد.
به رغم گرانی و هزینه های گزاف مواد غذایی دربازارهای مصر، آنها از ماه مبارک رمضان به نحو احسن استقبال می کنند و قبل از فرا رسیدن ماه رمضان خانواده های مصری تمام هزینه های سفره افطار وسحری را می پردازند.
آنها توجه زیادی به سفره های رمضانی می کنند، با این اعتقاد که تمام مدت روز را روزه بودند و ازخوردن و آشامیدن محروم . مصریان به غذای افطاری بیشتر اهمیت می دهند تا سحر زیرا معتقدند عطش و گرسنگی را درطول روز تحمل کرده اند.
مصریها درهرطبقه اقتصادی که باشند گوشت قرمز و گوشت پرندگان بخصوص مرغ، حتماً در سفره های آنها وجود دارد و بدون آن احساس ناخوشایندی دارند، حتی اگر سفره های آنها با ماهی پرشود باز هم این غذا آنها را ارضاء نمی کند.
اساس سفره های افطاری غذای " خشاف" و "قمرالدین" به همراه یک کاسه ترشی است که بعد از 13 ساعت روزه گرفتن این اصل را رعایت می کنند. غذای برخی از خانواده ها گوشت یا مرغ به همراه سالاد در سفره هاست.
آنها غذای سحری را درخانه های خود یا در رستورانها و یا در چادرهای رمضانیه میل می کنند. برخلاف افطاری، سفره های سحری از نظر اقتصادی چندان پرهزینه نیست، درنهایت ممکن است گوشت چرخ کرده همراه فلافل برسر سفره وجود داشته باشد.
شیرینی جات هم جایگاه ویژه ای چه در سفره های افطاری و چه سفره های سحری نزد مصری ها دارند. در ماه رمضان مصرف زیاد شیرینی جات زیاد است و این میراثی است که از دوره فاطمیان همچون "فانوسهای رمضانی و آواز دهندگان سحری" به جا مانده است. از انواع این شیرینی ها می توان به "قطایف" و "لقمه قاضی " اشاره کرد.
از دیگر مرسومات آنها خرید برخی از کالاهاست، این کالاهای وارداتی از کشورهایی مانند سوریه و ترکیه به مصر می آیند و مصریان با وجود قیمت بالا و هزینه گزاف آنها را خریداری می کنند.
دربازارهای مهرگان مصر علاوه بر فروش ظرفهای مصری قدیمی، به فروش غذاهای اصیلی مانند "کشری " می پردازند. ولی مغازه های فروش این غذا درطول ماه رمضان بسته اند، چراکه مردم درزمان افطار به خوردن گوشت و مرغ مشغول می شوند و جایی برای کشری نمی ماند مگر به هنگام سحر.
وزارت تغذیه و تدارکات مصر اعلام کرد: مصریها سال گذشته (2004) درماه رمضان هزینه ای بالغ بر 9 میلیارد جنیه مصری برای خرید رمضانیه هزینه کردند، این مبلغ بجز دور ریختن و استفاده از50 هزارتن ماهی، گوشت قرمز و گوشت انواع پرنده هاست .
این محاسبات و ارقام با وضعیت اقتصادی سختی که اکثر مصریها دچار آن هستند، قابل توجیه نیست.
استقبال
در مصر، اکثریت مردم روزه می گیرند. مسلمانان مصر از ماه شعبان و حتی از ماه رجب، با اقتدا به پیامبر گرامی اسلام (ص) و آماده کردن نفس خود، به استقبال این ماه پر فضیلت می روند و یک هفته یا دو هفته قبل از حلول ماه مبارک رمضان برگزاری جشنهای این ماه را آغاز میکنند.
استهلال
استهلال رمضان، در مصر یک سنت قدیمی است. مصریان مسلمانان شب اول ماه رمضان را "شب رؤیت" مینامیدند و گروهی از مردم از عصر روز قبل به صحرا میرفتند تا بتوانند هلال جدید را ببینند. در عصر آن روز بزرگان قوم و رؤسای اصناف نانوایی و آسیابانی و میوه فروشی و سمساری با برخی از اعضای آنها و گروهی از سربازان از قلعه و اقامتگاه حكمران به سوی مجلس قاضی میرفتند و منتظر اعلام رؤیت میشدند، خیابانها از جمعیت پر میشد و مردم در دو طرف خیابان صف میكشیدند و این رژه راكه به زیباترین اسبها مزین شده بود تماشا میكردند. هنگامی كه خبر رؤیت هلال پخش میشد، یك گروه از سربازان به قلعه و دیگران به محلههای شهر رهسپار میشدند و با صدای بلند به مردم آغاز روزه را اعلام میكردند و همه یك صدا فریاد بر میآورند: «ای امت، ای بهترین مردم! روزه فرارسید، روزه فرا رسید» و اگر هلال رؤیت نشود چنین ندا در میدادند: «فردا ماه شعبان است و همه افطار كنید! همه افطار كنید».
اما اکنون، استهلال در این کشور هم مانند بقیه کشورهای اسلامی از سوی نهادهای رسمی و مذهبی انجام میشود.
جشن رمضان
در این ماه همه مردم مصر ـ اعم از مسلمان و غیر مسلمان ـ جشن میگیرند. در قاهره گروههای مختلف مصرعرب وغیر عرب جشنهای مختص خود را دارا هستند چراکه هرکدام به گونه ای خاص این ماه رامی شناسند وهر کدام به اندازه خود قدر و منزلت آن را می دانند. این جشنها حالت پیچیده و مرکب جشنهایی اند که از دوره فرعونیان وقبطانیان و اسلامیان باقی مانده اند. در این جشنها هم رگههایی از ابتکارات شیعیان فاطمی و میراث ممالک مختلف ـ از جمله عثمانیها ـ وجود دارد و هم مراسم دیگر اقوام در آنها هویداست. مسلمانان مصر خیابانها، کوچهها و محلهها را با چراغهای رنگی، فانوسها و پارچههایی که بر روی آن ''رمضان کریم'' و ''شهر رمضان الذی انزل فیه القران'' نوشته شده است، آذین میبندند.
فانوس ؛ نماد رمضان
اگرچه اکنون شهرهای مصر برق دارند اما همچنان "فانوسهای رنگی" نماد رمضان است. بازار این فانوسها در ماه رمضان داغ است و مردم از آنها برای تزئین خانهها و کوچهها بهره میگیرند. کودکان مصری هم با در دست داشتن این فانوسها، سرودها و شعرهای معروف این ماه را میخوانند.
تغییر در زندگی
در اسلام، دین و معنویت مختص زندگی شخصی نیستند. اصولی که بر زندگی خصوصی مسلمانان حاکمند معمولاً به طور آشکار از طریق مقررات و حقوق اجتماعی نشان داده می شوند. در زمان مراسم ماه رمضان در مصر، در ساختار روز هم تغییر حاصل میشود: روزهای کاری و مدرسه کوتاهتر میشوند و برخی از فعالیتهای تجاری ـ اکثراً رستورانها و کافهها ـ برای صرف سحری زودتر باز میکنند.
تغذیه
زنان مسلمان برای پذیرایی از مهمانان این ماه، مایحتاج و موادغذایی مورد نیاز خود را از بازارها فراهم می کنند و غذاهایی چون ''الیامیش'' و شیرینی ''کنافه'' را آماده می کنند.
دو شهر در قاهره
قاهره درماه رمضان به دو شهر تبدیل می شود، اول شهری ازصبح زود تا ساعت 2 بعد از ظهر است. در این هنگام این شهر، شهری آرام و ساکت و بدون کوچکترین شلوغی و ازدحام است. سپس ازساعت 2 بعد ازظهر تا زمان افطار و اذان مغرب و گاهی اوقات تا نیمهشب که شهری میشود که درآن شلوغی بیداد میکند و دهیاهو برپاست.
افطار همگانی
بعضی ازمردم درخیابانها با خرما و آب افطارمیکنند؛ تاجایی که در دست همه مردم خرما وجود دارد. بعضی ازرانندگان توقف می کنند و درخوردن عجله نمی کنند و برخی دیگر با سرعت وبا عجله رانندگی می کنند و همین ممکن است برخوردهایی را به وجود آورد. دراین میان اگرکسی ازروزه داران صدمه ببیند منتظر نمی مانند تا افسر علت را جویا شود، بلکه هریک سعی دارد که افطار را با خانواده اش بخورد و این گونه مشکلات میان شخص آسیب دیده و راننده از بین می رود وهمه به سوی اتومبیلهای خود باز می گردند.
اطعام
برپا کردن سفرهای افطاری، به منظور همبستگی برای فقیران و نیازمندان در مساجد و اماکن مختلف هم از سنتهای رمضانی مصریان است.
پس از افطار
مسلمانان پس از افطار و ادای نماز، در قهوهخانهها و خیمههای رمضانی، برای شب زنده داری و شرکت در مسابقه ها گردهم جمع می شوند.
تلویزیون
تهاجم فرهنگی و بیبندوباری فرهنگی در تلویزیون کشورهای عربی ـ بویژه مصر و لبنان ـ یکی از مشکلات این کشور است. علیرغم اعتراضات فراوان علمای این کشور، شبکههای تلویزیونی حتی حرمت ماه مبارک رمضان را نیز رعایت نمیکنند و در ساخت سریالهای مناسبتی رمضان، از صحنهها و لباسهای تحریکآمیز استفاده میکنند!
در مقابل این فعالیتها، نهاد دینی "الازهر" همزمان با آغاز ماه مبارک رمضان یک شبکهی تلویزیونی اسلامی راهاندازی کرد. به گزارش ایسنا، این شبکه ماهوارهای جدید با هدف معرفی چهره واقعی اسلام به مخاطبان و گسترش آموزهها و ارزشهای اسلامی در بین بینندگان تلویزیونی راهاندازی شده است. این شبکه ماهوارهای 24 ساعته، «ازهر تیوی» نام داد و برنامههای سرگرمکننده و آموزشی را به روی آنتن میفرستد.
خیرات
مردم مصر در طول ماه رمضان، به کارهای نیکی نظیر دادن صدقه، توبه از گناهان، خواندن قرآن، نماز، و دادن افطاری به روزه گیران اهتمام میورزند.
مساجد
با ورود به این ماه، مساجد این کشور مملو از روزه دارانی است که برای ادای نمازهای پنج گانه به مساجد می روند تا صحنه با شکوهی از برپایی یکی از واجبات مسلمانان را به نمایش بگذارند. علاوه بر آن مسلمانان با حضور در مساجد تا پایان ماه مبارک بارها قرآن را ختم می کنند.
شب قدر
مصریها معتقدند که شب قدر، یكی از شبهای فرد از ده شب آخر رمضان است؛ لذا پرهیزكاران و پارسایان، ده شب و روز آخر ماه رمضان را با خشوع بیمانندی میگذرانند. بقیه مردم هم شب قدر را بسیار گرامی میدارند و معتقدند كه در آغاز این شب، فرشتگان برای رساندن نعمتهای الهی به زمین میآیند و بیشك هر دعایی در این شب مستجاب خواهد شد، چون درهای آسمان در این شب باز خواهد بود.
اعتکاف
عدهای از مردم، ده روز آخر را به مسجد رأس الحسین(ع) یا مسجد حضرت زینب(س) میروند و در آنجا معتكف میشوند.
عید فطر
عید فطر و آداب و رسوم آن ـ از جمله نماز
عید فطر و پرداخت زکات ـ پایانبخش جشن عظیم رمضان در مصر است.
دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: ماه مبارك رمضان در آفریقا ، مصر ، سودان ، مغرب ، سنگال ، ساحل عاج ، كامرون ، نیجر ، نیجریه ، سومالی ، ماداگاسكار ،
آخرین ویرایش: یکشنبه 24 مرداد 1389 11:30 ق.ظ
تبلیغات 
